ตอนที่ 775 คุณชายหลิวชนะแล้ว

เหล่าหญิงสาวที่ล้อมสถานศึกษาเอาไว้ เมื่อเห็นคุณชายหลิวแล้วก็ตะโกนร้องขึ้นมากัน

“คุณชายหลิวมาแล้ว!”

“พระเจ้า คุณชายหลิวจะเข้าร่วมการแข่งขันด้วย ตื่นเต้นจังเลย!”

“คุณชายหลิวมีการแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก แต่ไม่รู้ว่าฝีมือจะเป็นอย่างไร?”

“ลังเลจังเลย ข้าไม่อยากให้คุณชายหลิวชนะ แต่ก็ไม่อยากให้คุณชายหลิวแพ้ ลังเลจังเลย!”

เหล่าหญิงสาวจ้องมองแผ่นหลังของหลิวหรูซือแล้วก็พากันถกเถียงไม่หยุด ทำเอาเหล่าชายหนุ่มที่มาดูการแข่งขันพากันกลอกตา แล้วพูดฉีกหน้าว่า

“โลกเปลี่ยนไปมากจริงๆ นักแสดงยังมาเข้าร่วมด้วยแบบนี้”

“หึ สาวขนาดนั้น ไม่รู้ว่ามีอะไรให้น่านับถือ!”

“ดูท่าทางบิดไปบิดมาของมันสิ ไม่มีท่าทีของผู้ชายเลยสักนิด”

“ข้าว่าพวกผู้หญิงคงบ้าไปหมดแล้ว รสนิยมมีปัญหากันหมด!”

หญิงสาวบางคนเมื่อได้ยินเสียงของพวกผู้ชายดูถูกคุณชายในดวงใจของพวกนาง ก็ไม่ยอม และตอกกลับว่า

“กินองุ่นไม่ถึง แล้วเที่ยวพูดว่าองุ่นเปรี้ยว พวกเสแสร้ง!”

“ทำตัวเป็นลูกผู้ชาย แต่ลับหลังก็แค่คนต่ำทราม ท่าทีที่มีกิริยาพวกนั้นก็แค่แสร้งทำขึ้นมาทันนั้น!”

“ภายนอกดูดีภายในเน่าเฟะ ใจแคบแต่แสร้งทำเป็นดี!”

เหล่าชายหนุ่มถูกตอกกลับแล้วก็ตกใจจนพูดไม่ออก พวกเขาโกรธจนกัดฟันแน่น แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์ จึงแสร้งทำเป็นไม่ถือสาพวกผู้หญิง และพูดพึมพำเบาๆอย่างไม่พอใจ

“ดังคำที่กล่าวไว้ว่า เข้ากับผู้หญิงบางคนที่เหมือนคนต่ำทรามไม่ได้ ไม่มีผิด!”

เมื่อการถกเถียงของผู้หญิงและผู้ชายเงียบลงแล้ว การแข่งขันในสถานศึกษาก็เพิ่งจะเริ่มขึ้น

หลิวหรูซือเดินขึ้นมาด้านบนแล้วเดินมาเบื้องหน้าของปิ่นหิรัญย์เสี่ยวเยว่ ทุกคนที่อยู่รอบๆต่างชี้นิ้วถกเถียงเรื่องเขา

“นางผู้หญิงคนนั้นเก่งกาจอย่างมาก ทำให้ผู้เล่าเรียนระดับหนึ่งในเป๋ยไห่และหลางหยาหน้าแตกกันไปหมด เขากลับยังกล้ามาท้าดวลอีกรึ!”

“ก็แค่นักจดประวัติศาสตร์ต่อยๆ ยังจะหาเรื่องให้ตนเองอับอายอีก ไม่เปิดหูเปิดตาให้สว่างเลยนะ”

“ข้าว่าการแข่งขันของทั้งสองคนไม่มีอะไรน่าสนใจ แม่นางผู้นั้นชนะอีกแน่นอน”

ในเวทีแข่งขัน หลิวหรูซือและปิ่นหิรัญย์เสี่ยวเยว่ผสมโรงกัน ทั้งสองทำความเคารพซึ่งกันและกัน

“สวัสดีแม่นาง”

“สวัสดีเจ้าค่ะคุณชาย เชิญออกโจทย์เจ้าค่ะ”

หลิวหรูซือพูดอย่างมีกิริยาว่า “แม่นางโปรดฟังให้ดี โจทย์ของข้าคือ เยียนเหยียนเยี่ยนเหยียนเยียนเยี่ยนเหยี่ยน” *มีความหมายว่า ควันลอยตามขึ้นมาเหนือหลังคาเตะตาของนกนางแอ่น

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้ว เหล่าผู้เล่าเรียนและนักวิชาการที่มาชมก็ต่างพากันถกเถียงขึ้นมา

“เยีนเยียนเยี่ยนเยี่ยนอะไรนะ นี่นับว่าเป็นโครงขวัญได้รึ?”