ตอนที่ 829 โน้มน้าวเฉียนเชียนอี้

อีกด้านหนึ่ง

เมืองหลิว อาณาจักรจ้าว

หลิวเชียนเชียนอ่านข่าวที่ได้รับจากหน่วยข่าวกรองในห้อง พลันมีสีหน้ามืดมนขึ้น

เมื่อวานคนในตำหนักอ๋องเหยียนติดต่อกลุ่มผู้คุ้มกันสินค้าซุ่นเฟิง ในที่สุดก็พบร่องรอยของกงซุนอู๋หมิง

แต่ไม่รู้มาก่อนว่า ลูกน้องของตำหนักนรกถูกซื้อตัวไปและแบ่งออกเป็นสองฝ่าย มีกลุ่มหนึ่งเป็นพวกกลุ่มใหม่ อีกกลุ่มเป็นฝ่ายเก่า

นอกจากนี้ยังมีผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นนกสองหัว ต่อหน้าทำอย่าง ลับหลังทำอย่าง ภายนอกเสแสร้งทำตามคำสั่งของอ๋องเหยียน แต่ความจริงแล้วเขากลับฟังคำสั่งเจ้านายเก่าอย่างสมบูรณ์

เมื่อเจ้านายเก่าแห่งตำหนักนรกรู้ว่าลูกสาวของอ๋องเหยียนยังคงมีชีวิตอยู่ และอยู่กับกงซุนอู๋หมิง เขาเสนอค่าหัวเป็นทองคำหนึ่งหมื่นตำลังอย่างไม่ลังเล ให้คนทั้งใต้หล้าตามล่าตัวพวกเขา

เมื่อคนของตำหนักอ๋องเหยียนกำลังตามกงซุนอู๋หมิงไป นักฆ่าจากเจียงหูกลับได้ข่าวก่อน

แม้ว่านักฆ่าเหล่านั้นจะถูกคนของตำหนักอ๋องเหยียนฆ่าจนหมด แต่กงซุนอู๋หมิงกับเด็กน้อยกลับหายตัวไปแล้ว เขาก็หายตัวไปตั้งแต่นั้นมา

ใจของหลิวเชียนเชียนเต้นเร็วขึ้น เดิมทีนางต้องการตามตัวกงซุนอู๋หมิงและเด็กหญิงโดยเร็วที่สุดเพื่อพิสูจน์ความสงสัยในใจของนางเอง

แต่ไม่คาดคิดว่าข่าวจะรั่วไหล เรื่องลูกสาวอ๋องเหยียนจึงถูกเปิดเผย

นางขมวดคิ้วอย่างเป็นกังวลและบ่นว่า

“แย่แล้ว! ต้องรีบกลับไปให้ท่านอ๋องระวังตัว!”

พูดจบ นางจึงรีบควบม้าและมุ่งหน้าไปยังหัวถิงทันที

...

อีกด้านหนึ่ง

หัวถิง

หลังจากเฉียนเชียนอี้ได้รับสั่งจากฮ่องเต้หลู่และรู้ว่าเขาถูกไล่ออก เขาไม่รู้สึกอึดอัดใจเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกสบายใจแทน

เขาและหลิวหรูซือพูดคุยกันเรื่องบทกวีและวรรณกรรม พวกเขากำลังหลงใหลอยู่ในความชื่นมื่นของชีวิตคู่

ในใจเขา ตราบใดที่เขาได้อยู่กับหลิวหรูซือในทุกวัน ต่อให้เขาตายเขาก็ไม่มีวันเสียใจ

แต่หลิวหรูซือไม่อยากให้เขารบกวนตลอดเวลา มีความขัดแย้งในใจเล็กๆ ที่บางครั้งนางสลัดเขาไม่ได้ และจัดการงานให้อ๋องเหยียนไม่ได้

ดังนั้นในวันนี้ หลังจากที่ทั้งสองเสร็จกิจกันแล้ว หลิวหรูซือนอนในอ้อมกอดของเฉียนเชียนอี้และพูดอย่างตรงไปตรงมา

“สามี ตอนนี้ท่านไม่มีตำแหน่งในราชสำนักแล้ว อีกทั้งยังไม่มีรายได้ ตั้งแต่วันงานแต่งงานจนถึงตอนนี้มีแต่ข้าที่หาเงินให้ครอบครัว นี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องนะเจ้าคะ”

เฉียนเชียนอี้กอดหลิวหรูซือและพูดอย่างใจเย็น

“เงินเป็นของนอกกาย หากไม่มีเงิน พวกเราก็แค่อาศัยในบ้านหลังเล็กๆ อยู่ด้วยกันสองคนก็เพียงพอแล้ว!”

หลิวหรูซือถึงกับพูดไม่ออก กลับรู้สึกว่าชีวิตหกสิบปีที่ผ่านมาของเขานั้นช่างว่างเปล่า ในหัวสมองมีแต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ นางพูดออกไปอย่างไม่พอใจว่า