ตอนที่ 905 แผนกบฏแม่ทัพอาณาจักรอู๋

ค่ายอาณาจักรอู๋

บัดนี้แม่ทัพใหญ่หวังไข่แห่งอาณาจักรอู๋กำลังฝึกฝนทหารหลายหมื่นคนอยู่ เขาออกคำสั่งอย่างน่าเกรงขามว่า

“ฟัน!”

เหล่าทหารต่างถือดาบแล้วพากันปฏิบัติ

“ยื่นแขนตรง ฟัน!”

ทันใดนั้นเอง ก็มีทหารยามรีบวิ่งมารายงานว่า “ท่านแม่ทัพขอรับ มีคนมาหาท่านที่หน้าประตูขอรับ”

หวังไข่เงยหน้าไปมองที่หน้าประตูค่าย แล้วเห็นหญิงสาวสวมหมวกปกปิดใบหน้าเอาไว้ แต่เขาก็มองออกทันทีว่าคนที่มาคือภรรยาของเขา ต่งเซียวหว่าน

ภรรยามือหนึ่งถือตะกร้า อีกมือโบกมือให้เขาไปด้วย

หวังไข่ดีใจมาก ระยะนี้เขาไม่ได้กลับบ้านเพราะต้องคอยฝึกฝนทหาร ทำให้เขาไม่ได้เจอภรรยา คิดถึงจะแย่แล้ว เขาหันหน้าไปพูดกับเหล่าทหารอย่างเข้มงวดว่า

“ฝึกฝนต่อไป!”

จากนั้นก็รีบเดินไปหาภรรยาแล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “เจ้ามาได้อย่างไร?”

ต่างเซียวหว่านพูดอย่างออดอ้อนว่า “ท่านไม่ได้กลับหลายวัน ยังไม่ให้ข้ามาเยี่ยมอีกรึ?”

หวังไข่รู้สึกดีใจมาก แต่ก็พยายามหักห้ามความตื่นเต้นเอาไว้ เขาพาต่งเซียวหว่านเขาไปในเต็นท์แล้วก็กอดเอวอุ้มนางขึ้น

ต่งเซียวหว่านอุทานแล้วรีบกอดคอของหวังไข่เอาไว้ จากนั้นก็พูดอย่างเขินอายว่า

“นี่คือค่ายทหารเชียวนะ อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามสิ!”

หวังไข่โยนต่งเซียวหว่านลงบนที่นอนอย่าง แล้วพูดอย่างน่าเกรงขามว่า

“ค่ายทหารคือถิ่นของข้า ใครจะกล้าหือกับข้า!”

ต่งเซียวหว่านใบหน้าแดงก่ำ นางถือตะกร้าแล้วพูดว่า “ข้าทำอาหารที่ท่านชอบมาให้ จะลองทานก่อนรึไม่?”

หวังไข่ยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วพูดว่า “ข้าวทานเมื่อไรก็ได้ แต่วันนี้ข้าจะทานเจ้าก่อน!”

เขานำตะกร้าในมือของต่งเซียวหว่านไปวางมั่วๆ จากนั้นก็กระโจนกดร่างของต่งเซียวหว่านลงกับที่นอนราวกับหมาป่าที่หิวโหย ทั้งสองคนอารมณ์ติดอย่างรวดเร็ว เมื่อเสร็จกิจแล้วก็นอนกอดกันอย่างเหนื่อยล้า

หวังไข่ยังคงลูบไล้ไปยังร่างกายของต่งเซียวหว่าน

ต่งเซียวหว่านผมเปียกเหงื่อแล้วนอนราบอยู่บนร่างของเขา นางยื่นนิ้วมือไปวงหน้าอกของเขาแล้วพูดอย่างออดอ้อนไปด้วย