ตอนที่ 908 วางแผนในยามค่ำคืน

ต่งเซียวหว่านและโค้วจื่อหยวนได้เลือกโน้มน้าวสามีของตนเองให้เลิกคิดจะแย่งชิงบัลลังก์อย่างไม่ได้นัดหมาย นั่นก็เพราะบทเรียนในอดีต

ในตอนนั้นที่ได้มาถึงอาณาจักรอู๋ แม้ว่าจะจะเข้าหาทั้งสองคนนั้นโดยมีเป้าหมาย แต่เมื่ออยู่ดด้วยกันนานๆเข้า จึงได้มีความผูกพันของสามีภรรยา

บัดนี้พวกนางไม่อาจขัดคำสั่งของอ๋องเหยียนในสถานการณ์เช่นนี้ได้ แต่ทั้งสองก็ไม่อยากจะเดินตามทางของเฉินหย้วนหย้วน เมื่อเป็นสามีภรรยากันก็ต้องมีความผูกพันกัน พวกนางไม่ขอความร่ำรวย แต่ขอให้มีชีวิตที่สงบสุข

ในยามค่ำคืน

ทั้งสองได้กลับไปหาหลิวหรูซือพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย และได้บังเอิญพบกันที่หน้าประตู ทั้งสองอึ้งไปไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะกลับมาเพราะเหตุใด

“เหตุใดพี่จึงกลับมาละเจ้าคะ?”

“แล้วน้องกลับมาอีกทำไมงั้นรึ?”

ทั้งสองเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไรมากความ

พวกนางได้บอกกับคนรับใช้ว่าต้องการเข้าพบ แต่คนรับใช้กลับบอกว่า

“บัดนี้คุณชายหลิวมีแขกอยู่ เชิญพวกท่านรออยู่นอกประตูสักเดี๋ยวเถิด”

ทั้งสองจึงต้องเฝ้ารออยู่ด้านนอกเงียบๆ

......

ในห้อง

หลิวหรูซือกำลังแอบพบผู้มาเยือน คนคนนี้ไม่ใช่ใคร แต่เป็นลูกศิษย์ของอ๋องเหยียน เป็นเบี้ยที่แทรกซึมเข้ามาในอาณาจักรอู๋ เถาซงจือ

“คุณชายหลิว ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์สบายดีรึไม่ขอรับ?”

“สบายดีทุกประการ” หลิวหรูซือพูดเข้าประเด็นว่า “ที่ข้ามายังอาณาจักรอู๋ในครั้งนี้ ข้ามาด้วยหน้าที่”

หลายปีมานี้เถาซงจือเองก็พัฒนาไม่น้อยเลย เมื่อรู้ว่าหลิวหรูซือมาอย่างลับๆ เขาก็รู้แล้วว่าหน้าที่การแทรกซึมใกล้จะจบลงแล้ว เขาไม่พูดอะไรมากความ และคุกเข่าทันที

“เชิญท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ออกคำสั่งได้เลย”

หลิวหรูซือนั่งอยู่บนเก้าอี้ นางวางมาด ตอนนี้นางเป็นตัวแทนของอ๋องเหยียน ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์เก้าดอกบัวแห่งอาณาจักรหลู่ จะทิ้งมาดไปไม่ได้เด็ดขาด

“ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์มีคำสั่งให้ดำเนินการล้มอาณาจักรอู๋ เตรียมปฏิบัติตามแผนได้ทุกเมื่อ เพื่อแย่งชิงบัลลังก์”

แม้ว่าเถาซงจือจะเตรียมใจเอาไว้ก่อนแล้ว แต่เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยังรู้สึกตะลึงมาก ก่อนหน้านี้อาณาจักรอู๋เกิดความโกลาหล ฮ่องเต้อู๋เปิดรับสมัครกองกำลังทหาร โดยคิดจะทำสงครามกับอาณาจักรหลู่ โจมตีหัวถิง หวังจะยึดครองหัวถิง เถาซงจือเป็นคนส่งข่าวนี้กลับไปเอง เขาได้เตรียมใจเอาไว้ก่อนแล้ว

แต่ยังไม่ทันที่ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์จะลงมือ อาณาจักรอู๋ก็เกิดความโกลาหลก่อนแล้ว อวี๋จื่อหมิงเป็นผู้ครองอำนาจพระราชสำนัก แม่ทัพหวังไข่เป็นผู้ครอบครองกองกำลังทั้งหมด ทั้งสองมีอำนาจแล้วกดฮ่องเต้อู๋ วางแผนจะยึดบัลลังก์ หรือว่าสองคนนี้จะเป็นเบี้ยของท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ แล้วเหตุใดเขาจึงไม่รู้ เป็นไปไม่ได้สิ แล้ววางแผนตั้งแต่เมื่อไร?

“คิดอะไรอยู่?”

หลิวหรูซือพูดขึ้น เถาซงจือพูดขึ้นว่า “เปล่าขอรับ ข้าเพียงไม่เข้าใจว่าเหตุใดความโกลาหลของอาณาจักรอู๋จึงบังเอิญมากเพียงนั้น เกี่ยวข้องกับแผนของท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์รึไม่”

“แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเกี่ยวข้อง”

หลิวหรูซือเอามือไพล้หลังแล้วยืนขึ้น นางเดินไปมองดวงดาวที่อยู่บนท้องฟ้าตรงหน้าต่าง

“ความสามารถของท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์นั้นเจิดจรัสยิ่งกว่าดวงดาว เขาได้วางแผนอันยิ่งใหญ่ตั้งแต่สิบปีที่แล้ว เจ้าเป็นเพียงเบี้ย ที่จุดประกายทำให้มันจุดไฟขึ้น สุดท้ายก็ทำให้อาณาจักรอู๋เดินไปสู่ความล่มสลายเท่านั้น”

เถาซงจือเข้าใจทันที เป็นเช่นนั้นจริงๆ ทุกอย่างเป็นเหมือนกับที่เขาคิดเอาไว้ ในขณะเดียวกันก็ยกย่องความสามารถของท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น