ตอนที่ 950 เทพเจ้าอยู่ด้านบน มนุษย์อยู่ด้านล่าง

ฉินชงถูกบังคับให้คุกเข่าต่อหน้าฉินเหยียน เขาร้องไห้สะอึกสะอื่น

“น้องสิบสี่ ตระกูลฝั่งแม่ของข้า ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ถูกฆ่าตายนับพันคน ไม่มีใครรอดเลย!”

“วิธีการที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ต้องเป็นเจ้าเจ็ดจัดการอย่างแน่นอน ข้าที่นำทัพออกรบ เขากลับฆ่าคนในตระกูลลับหลังข้า ข้าจะไม่ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อ ชีวิตของเสด็จแม่และญาติๆ ของเขาจะต้องตายอย่างสงบ!”

ฉินเหยียนรู้ดีว่าตอนนี้ใจของฉินชงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ไม่อาจควบคุมความรู้สึกได้

หากเปลี่ยนเป็นเขาที่ทำเรื่องนี้ เขาคงฉีกร่างฉินอวี่เป็นชิ้นๆ และฆ่าเขาให้ตายจะกว่าจะพอใจ แต่ถึงกระนั้นก็คงไม่อาจทำให้เขาสงบลงได้

ฉินเหยียนยื่นมือออกไปประคองฉินชง และปลอบใจ

“พี่ใหญ่ ไม่ต้องกังวล หากพี่เจ็ดเป็นคนทำเรื่องนี้จริงๆ ข้าจะไม่ไว้ชีวิตเขา หากมีใครพยายามเอาเปรียบ ข้าจะไม่ยกโทษให้ พวกเขาต้องชดใช้ตามการกระทำของตน!”

ประโยคนี้ทำให้ฉินชงรู้สึกสบายใจขึ้น แม้ว่าญาติจะตายไปหมดแล้ว แต่การล้างแค้นยังคงอยู่!

ในที่ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ฉินอวี่ก็รีบตามมา

“น้องสิบสี่!”

ฉินเหยียนระงับความโกรธของเขาเอาไว้ แต่ข้างกายของฉินอวี่ยังมีคนจากตระกูลฝั่งแม่ตามมาด้วย อีกทั้งยังพูดยั่วยุ

“บังอาจ! เจ้าพวกคนทรยศ เห็นฝ่าบาทแล้วยังไม่คุกเข่าลงอีก!”

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังฉินเหยียนก้าวขึ้นไปข้างหน้าและพูดอย่างดุดันว่า

“บังอาจ! ใครกล้าให้พวกเจ้าอวดดีเช่นนี้ อ้างพระนามของฮ่องเต้และสร้างพระโองการปลอมขึ้นมา?”

คังหย่งเหยียนมีสีหน้าโกรธแค้นแวบหนึ่ง จากนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นไร้เดียงสา เขาไม่แสดงความอ่อนแอใดๆ ให้เห็น

“ก่อนที่ฝ่าบาทจะทรงสิ้นพระชนม์ ฮ่องเต้ได้เขียนจดหมายสั่งเสียเอาไว้เป็นอย่างดีว่าให้อ๋องอวี่สืบราชบัลลังก์ ใครกล้าฝ่าฝืน!”

มือฉีเยี่ยนเอ๋อร์สั่นเทาด้วยความโกรธ

“หุบปาก! ฝ่าบาทยังทรงมีชีวิตอยู่ แต่เจ้ากล้าพูดว่าฝ่าบาททรงสิ้นพระชมม์แล้วอย่างนั้นหรือ ใครกันแน่ที่ทรยศ!”

เมื่อฉินอวี่ได้ยินเรื่องนี้ เขาทั้งมึนงงและถามอย่างสับสนว่า

“ว่าอย่างไรนะ? เสด็จพ่อยังมีชีวิตอยู่หรือ?”

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์พูดเสียงดัง

“ฝ่าบาทใช้ชีวิตอย่างสงบที่หมู่บ้านซิ่งฮวา ข้าคอยปรนนิบัติรับใช้เขาทุกวัน ยังจะกล้าพูดเรื่องพระองค์ท่านสิ้นพระชนม์อีกหรือ?”

ฉินอวี่รู้สึกเหมือนถูกของหนักกระแทกเข้าที่ศีรษะ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย จากนั้นได้ยินฉีกุ้ยเหรินพูดว่า

“พวกเจ้ากลุ่มนี้เป็นผู้กระทำผิด กล้าสร้างข่าวลือเท็จขึ้นมา อีกทั้งยังสร้างพระราชโองการปลอมว่าให้อ๋องอวี่ขึ้นครองราชย์อย่างไม่ถูกต้อง เจ้าสมควรได้รับโทษ!”

ฉินอวี่ก้าวไปข้างหลังด้วยความไม่เชื่อ ใจเขาเต้นแรง เขาไม่คาดคิดว่าตระกูลฝั่งแม่จะเป็นคนวางแผนนี้ขึ้นมา ผลักให้เขาขึ้นครองราชย์ ทำให้เขารับโทษข้อหากบฏเพื่อแย่งชิงบัลลังก์!

ฉินอวี่มองไปที่คังหย่งเหยียนด้วยสายตาสับสน

“ที่นางพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”

คังหย่งเหนียนเห็นว่าแผนการของเขาถูกเปิดโปง เขาจึงโกรธมากและพูดออกมาว่า

“อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระจากนาง! พวกเขาต้องการแบ่งชิงบัลลังก์”

คังหย่งเหยียนยังคงกัดฟันพูดด้วยความโมโหต่อไป

“หากฝ่าบาทยังทรงมีพระชนม์อยู่ เหตุใดเขาถึงไม่ปรากฎตัวออกมาเลย?”

“เห็นๆ กันอยู่ว่าฝ่าบาททรงสิ้นพระชนม์แล้ว!”

“นาง ฉีกุ้ยเหริน ผู้หญิงสำส่อนคนนี้ นางยั่วยวนบุรุษไปทั่ว ทำให้ฝ่าบาทที่สิ้นพระชนม์ต้องโกรธเคือง ทำให้ราชวงศ์ต้องขายหน้า ทุกคนรู้เรื่องนี้มานานแล้ว เจ้ายังกล้าไร้ยางอายพูดความเท็จให้คนอื่นสับสน!”

“เจ้า!”