ตอนที่ 957 เรื่องระหว่างพวกเจ้าเป็นเรื่องจริง

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์เห็นว่าเป็นอ๋องเหยียน นางตกใจมากจนมีดสั้นหล่นลงพื้น

อ๋องเหยียนตัวปลอมเหมือนเจอผู้ช่วยชีวิต รีบคลานไปจับขาอ๋องเหยียนและขอร้องว่า

“ท่านอ๋องช่วยข้าด้วยขอรับ!”

ในเวลานี้ฉีเยี่ยนเอ๋อร์ยอมรับชะตากรรม นางไม่อาจซ่อมความผิดเอาไว้ได้ จึงรีบคุกเข่าเพื่อรับโทษ

“หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ!”

ฉินเหยียนมองฉินเหยียนตัวปลอมอย่างระมัดระวัง และพูดด้วยความประหลาดใจ

“เจ้าเหมือนข้ามาก ในบรรดาคนที่ข้าหามา เจ้าเหมือนข้ามากที่สุดจริง!”

อ๋อเหยียนตัวปลอมยกมือขึ้นด้วยความตกใจและพูดว่า

“กระหม่อมมิอาจพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนพูดอย่างสบายๆ

“ไม่ต้องตกใจ ทำตัวตามสบายเถิด ข้าไม่ได้กินคน”

อ๋องเหยียนตัวปลอมไม่คิดว่าฉินเหยียนจะเป็นมิตรขนาดนี้ เขารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นและตอบกลับว่า

“พ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยียนกล่าวต่อ

“ข้าได้ยินมาหมดแล้ว ฉีกุ้ยเหรินเป็นคนหาเจ้ามาให้ปลอมตัวเป็นข้า หากเจ้าไม่ไปช่วยตอนที่พี่ใหญ่และพี่เจ็ดกำลังจะทำสงครามกัน อาณาจักรฉินคงตกอยู่ในความวุ่นวายไม่น้อย!”

อ๋องเหยียนตัวปลอมมองฉินเหยียนด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก้มศีรษะลง

“กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ ไม่กล้าเป็นอย่างท่าน! ขอเพียงแค่ท่านช่วยให้ฉี้กุ้ยเหรินไว้ชีวิตกระหม่อมด้วย!”

จากนั้นฉินเหยียนมองไปที่ฉีเยี่ยนเอ๋อร์ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น เขาถามออกไปว่า

“ฉีกุ้ยเหริน เจ้าอยากฆ่าเขาหรือ?”

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์ลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นก้มหน้าและพูดออกมาว่า

“สิ่งที่คังหย่งเหนียนพูดนั้นเป็นเรื่องจริง ข้าทำผิดต่อราชวงศ์ไปมีความสัมพันธ์กับเขา หม่อมฉันสมควรได้รับโทษ ได้โปรดลงโทษข้าด้วยเพคะ”

การพูดเรื่องน่าเกลียดเช่นนี้ต่อหน้าคนที่ตนรักช่างน่าอึดอัดกว่าการฆ่าคนเสียอีก

เดิมทีนางคิดฆ่าอ๋องเหยียนตัวปลอม เพราะข่าวลือทั้งหมดจะได้ไม่ถูกแพร่งพรายออกไป อีกทั้งนางจะยังสามารถทำงานกับอ๋องเหยียนได้ต่อไป แต่สุดท้ายกลับสายเกินไป

ตอนนี้นางยอมตายและเปิดเผยความจริงเรื่องนี้

ฉินเหยียนถอนหายใจยาว เขาเข้าใจความคิดของฉีเยี่ยนเอ๋อร์ แต่เขาก็ไม่สามารถละทิ้งจริยธรรมได้ เพราะนางเป็นถึงพระสนมของเสด็จพ่อ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาไม่มีทางยอมรับความรู้สึกของฉีเยี่ยนเอ๋อร์ได้

“ลุกขึ้นมา เจ้าเองก็รู้ดีว่าข้าไม่สนใจค่านิยมเหล่านี้ ในปีนั้นที่ข้าสัญญากับแม่เจ้าว่าจะดูแลเจ้าอย่างดี แต่ข้ากลับผลักเจ้าไปในหลุมไฟ ให้เจ้าแต่งานกับเสด็จพ่อ ความจริงข้าขอโทษเจ้าจริงๆ”

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์ส่ายห้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางน้ำตาไหลไม่หยุดและพูดอย่างหนักแน่นว่า

“เป็นหม่อมฉันเองที่อยากช่วยแบ่งเบาความกังวลของท่าน ท่านมิได้ผลักไสหม่อมฉันหม่อมฉันมิเคยนึกเสียใจเลยเพคะ!”

ฉินเหยียนพูดอย่างอ้อมๆว่า

“ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไร เจ้าหาคนมาแทนข้า แน่นอนว่าเรื่องเผลอรักเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ข้าไม่โทษเจ้า”

“แต่ในฐานะมนุษย์ มิใช่ว่าเจ้าจะฆ่าทุกคน ตอนนี้ข้าขอถามเจ้าหนึ่งประโยค เจ้าไม่มีความรู้สึกให้เขาจริงๆหรือ?”

ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมา ฉีเยี่ยนเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะมองไปที่อ๋องเหยียนตัวปลอม นางหลงรักชายคนนี้ที่อยู่กับนางตลอด อีกทั้งยังใช้เตียงเดียวร่วมกันกับเขา นางมีความรู้สึกให้เขาจริงๆ

มิฉะนั้นตอนที่อ๋องเหยียนตัวปลอมเข้ามา นางคงฆ่าเขาไปแล้ว

แต่ตอนที่นางกำลังจฆ่า นางกลับใจอ่อน ทำให้ฉินเหยียนเข้ามาเห็น

ฉีเยี่ยนเอ๋อร์เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเงยหน้าขึ้นมาพูดว่า

“หม่อมฉันมีความรู้สึกให้เขาเพคะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อ๋องเหยียนตัวปลอมร้องให้ออกมา