ตอนที่ 984 เจอกันด้วยดีก็ขอให้จากกันด้วยดี

“มาเปิดอกคุยกันเสียดีกว่า หรือว่ามีคนจากอาณาจักรหลู่ให้ค่าตอบแทนเจ้าในราคาสูงอย่างนั้นหรือ?”

นายช่างซุนมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ ครั้งนี้เขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลับเลือกที่จะเงียบ

นี่แสดงว่าเขายอมรับ!

ดูเหมือนว่าอาณาจักรหลู่จะส่งคนมาจริงๆ

แต่ทว่านี่ถือว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะความสามารถของนายช่างซุนเองก็ไม่ธรรมดา หากนายช่างซุนไม่เต็มใจจะลาออก เช่นนั้นคนของอาณาจักรหลู่ได้หาวิธีมาแย่งตัวเขาไปแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่คาดคิดว่าเขาเพิ่งรู้เรื่อง

เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์โดยรวมแล้ว อาจเป็นไปได้ว่าก่อนหน้านี้ครั้งที่เขาไม่ได้มาทำงาน อ้างว่าเจ็บป่วย เขาได้ไปเจรจากับคนในอาณาจักรหลู่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เสิ่นเฟยยิ้มอย่างขมขื่นและตอบกลับ

“อาซุน พวกเราสนิทกันมาหลายปี ข้าเป็นคนแบบไหนเจ้าไม่รู้เลยหรือ? ในเมื่อเจ้ามีแผนการในอนาคตที่ดีกว่า เช่นนั้นเรื่องนี้ข้าจะไม่พูดอะไรมากแล้ว ขอให้พวกเราจากกันด้วยดี!”

นายช่างซุนถอนหายใจ

“เจ้าเฟย ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากอยู่ต่อ แต่.... เจ้าเองก็รู้ดี ข้ามีคนในครอบครัวที่ต้องดูแล อีกอย่างใครจะสามารถไม่สนใจเรื่องเงินได้เล่า?”

เสิ่นเฟยพยักหน้า เรื่องมาถึงขนาดนี้ เขาจะไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา เขาไม่อยากวาดฝันลมๆ แล้งๆ

ตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนแล้ว เสิ่นเฟยไม่ปิดบังอีกต่อไป พูดอย่างตรงไปตรงมา

อาซุน เจ้าอยากไปก็ไม่เป็นไร แต่เรื่องนี้ข้าต้องชัดเจนกับเจ้า ก่อนหน้านี้ในโรงงาน วัสดุทั้งหมดเจ้าเป็นคนดูแล ตอนนี้เจ้าลาออกแล้ว เรื่องพวกนี้เจ้าส่งต่อให้คนของข้าด้วย”

“เรื่อง... เรื่องนี้ อาจจะจัดการยาก”

นายช่างซุนถูมือไปมาอย่างอึดอัด

เสิ่นเฟยหรี่ตาแล้วพูดด้วยเสียงทุ้ม

“ทำไมหรือ? อาซุน เรื่องง่ายๆ แค่นี้ เจ้ายังอยากบิดพลิ้วกับข้า? อีกอย่างหน้าที่นี้ไม่ใช่ขอบเขตความรับผิดชอบเจ้าหรือ?”

นายช่างซุนลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นกัดฟันพูดออกมาว่า

“เจ้าอย่าเข้าใจข้าผิด ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น แต่เรื่องนี้ข้าเองก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะตอนที่ข้าออกมาจากโรงงาน ข้าจัดการตัดขาดจากเรื่องนี้ จึงเผาบัญชีไปแล้ว ข้าจะไปหารายละเอียดผู้จัดจำหน่ายวัสดุให้เจ้าจากที่ไหนได้อีก?”

เสิ่นเฟยกำหมัดแน่น

เขาไม่เข้าใจว่านายช่างซุนไม่เพียงแต่ต้องการลาออก แต่ก่อนออกต้องการตบหน้าเขาอีกด้วย

สมุดบัญชีที่เผาแล้วเป็นเพียงแค่ข้อแก้ตัว พูดตรงๆ คือเขาต้องการซัดเขาให้แรง เพื่อทำให้หวังจี้ตงเห็นว่าเขาเหมาะที่จะร่วมงานด้วย

เขาเชื่อแล้วว่าคนร้ายที่อยู่ในกลุ่มตนเป็นเรื่องยากที่จะป้องกันและรับมือจริงๆ

หลายปีที่ผานมา เขาไม่เคยลำเอียงต่อนายช่างซุนเลย

อีกทั้งยังปฏิบัติเหมือนพี่ชาย แต่ตอนนี้เขากลับสู้และทำร้ายเขากลับ จะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไร?

คนเช่นนี้ นี่เป็นการโจมตีครั้งสุดท้าย ซึ่งทำกับเขาอย่างเจ็บแสบ จนทำให้เขาเกือบจะเป็นบ้าจริงๆ

เสิ่นเฟยพยายามระงับความโกรธและความเสียใจเอาไว้ และพูดอย่างมีสติว่า