บทที่ 241 ในบ้านมีภรรยาที่ดุร้ายจึงต้องทุกข์ทรมาน

อวิ๋นหลัวฉวนเดินไปที่ประตูและเห็นท่านอ๋องตวนเข้า โดยคิดว่าเขาแค่เดินผ่าน

"ท่านอ๋อง" ก้มศีรษะคารวะ อวิ๋นหลัวฉวนเตรียมจะเข้าไป

ท่านอ๋องตวนสังเกตอวิ๋นหลัวฉวนอยู่สักพัก "หลายวันมานี้เจ้าออกไปข้างนอก ไปที่ไหนหรือ?"

หรงชินอ๋องใช้ชีวิตอยู่ในคุกมาเป็นเวลานานและร่างกายเจ็บป่วยด้วยโรคภัยไข้เจ็บ หลายวันมานี้อวิ๋นหลัวฉวนมักไปเยี่ยมเยียนโดยไปแต่เช้าและกลับมาในช่วงบ่าย

อยากจะพูดถึงหรงชินอ๋อง แต่เมื่อคำพูดมาถึงลำคอ อวิ๋นหลัวฉวนก็เก็บกลั้นไว้ เพราะนางรู้ว่าท่านอ๋องตวนไม่ชอบหรงชินอ๋อง จึงไม่พูดให้รำคาญใจ

"ออกไปข้างนอกเพราะมีธุระเล็กน้อย ท่านอ๋องมีอะไรหรือเพคะ?" อวิ๋นหลัวฉวนไม่ชอบทะเลาะกับท่านอ๋องตวนและนับว่าให้ความร่วมมือ

ท่านอ๋องตวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "คนที่วังหลวงมาแล้วและพระชายามารับเจ้าแต่ไม่สำเร็จ ข้าจึงมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ กลับไปกับข้าเถอะ"

อวิ๋นหลัวฉวนรู้สึกไม่คาดคิด แต่ก็ไม่แปลกใจ พระมเหสีหวาจะต้องเรียกให้แม่นมเว่ยมา ดังนั้นท่านอ๋องตวนจึงเป็นกังวลขึ้นมา

และอวิ๋นหลัวฉวนรู้ว่าการอยู่จวนท่านอ๋องเย่ไปตลอดนั้นไม่ใช่ทางออกที่ดี จึงได้ตอบตกลง

"ท่านอ๋องรอหม่อมฉันก่อน หม่อมฉันจะไปเก็บของเดี๋ยวนี้เลยเพคะ"

อวิ๋นหลัวฉวนพูดจบจึงเดินไปที่เรือนจู๋อวิ๋นไจเพื่อเก็บเสื้อผ้าและนำตงเอ๋อร์ออกมาด้วย

เมื่อท่านอ๋องตวนเห็นนางเดินออกมาจึงพานางกลับไปจวนท่านอ๋องตวน

เมื่อมาถึงหน้าประตูจวนของท่านอ๋องตวน และมองเห็นคนกำลังเก็บอิฐ สีหน้าของท่านอ๋องตวนจึงเปลี่ยนไปและยืน

อวิ๋นหลัวฉวนรู้สึกแปลกใจ "ทำไมถึงช่างคุ้นตาเหมือนกับอิฐปูพื้นที่เรือนด้านหน้าของจวนท่านอ๋องเย่จังนะ?"

ท่านอ๋องตวนกัดฟันกรอดและก้าวเข้าไปดูข้างใน

อวิ๋นหลัวฉวนเดินตามเข้าไปในเรือนด้วยความแปลกใจ ท่านอ๋องตวนกล่าวว่า "ไปที่ห้องโถงด้านหน้าเพื่อพบกับแม่นมเว่ย และบอกว่าพระชายาไปรับเจ้ากลับมา ข้าจะไปดูนาง"

"เพคะ"

อวิ๋นหลัวฉวนเดินตรงไปที่ห้องโถงด้านหน้า แต่ท่านอ๋องตวนไม่ไปหาจวินฉูฉู่ที่เรือนนด้านหลัง แต่กลับไปที่ห้องบัญชีที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

"ท่านอ๋อง" นายบัญชีเห็นท่านอ๋องจึงรีบออกมา

ท่านอ๋องตวนถาม "เมื่อสักครู่ได้มีการถอนตั๋วเงินออกไปหรือ?"

นายบัญชีคิดว่าเป็นความประสงค์ของท่านอ๋องตวนเพราะเป็นจำนวนที่มาก แต่ขณะนี้ท่านอ๋องตวนกลับถามขึ้นมาจึงต้องตอบตามความเป็นจริง

"ขอรับ ถอนตั๋วเงินออกไปขอรับ"

"เท่าไรหรือ?"

"หกหมื่นตำลึงขอรับ"

นายบัญชีตอบอย่างต่อเนื่อง

สีหน้าของท่านอ๋องตวนซีดเซียวลงเมื่อนึกถึงคำพูดของพ่อบ้านที่จวนท่านอ๋องเย่ ท่านอ๋องเย่ถูกลวนลามกระทำอนาจารโดยผู้หญิงคนหนึ่ง และอิฐเหล่านั้นที่อยู่หน้าจวนของท่านอ๋องตวน?

และวันนี้ตั๋วเงินก็ได้ถูกรีดไถไปแล้ว หากไม่เป็นความจริงเช่นนั้นทำไมต้องนำตั๋วเงินไปปิดปากด้วยหรือ?

ท่านอ๋องตวนหันหลังให้ นายบัญชีจึงถามว่า "ท่านอ๋อง มีอะไรหรือขอรับ?"

"ไม่มีอะไร เจ้าทำธุระของเจ้าไปเถอะ"

ท่านอ๋องตวนเดินออกจากประตูไปและกล่าวว่า "เรื่องที่ข้ามาที่นี่ไม่ต้องบอกให้พระชายาและพ่อบ้านรู้"

"ขอรับ"

ท่านอ๋องตวนออกไปและเดินไปที่เรือนด้านหลังโดยไม่เดินเข้าไป แต่ได้ส่งคนไปบอกจวินฉูฉู่ว่าเขาได้รับตัวของอวิ๋นหลัวฉวนกลับมาแล้ว

จวินฉูฉู่จึงพยายามฝืนบังคับร่างกายที่โมโหออกมาจากในเรือน

เมื่อเห็นท่านอ๋องตวน จวินฉูฉู่จึงเดินเข้าไปหาและก้มศีรษะโค้งคารวะ "ท่านอ๋อง"

"นางกลับมาแล้วอยู่ที่ห้องโถงด้านหน้า ไปหากันเถอะ"

ท่านอ๋องตวนหันหลังเดินไปที่ห้องโถงด้านหน้า จวินฉูฉู่ไม่ได้สังเกตว่ามีอะไรผิดปกติและเดินตามท่านอ๋องไปที่ห้องโถงด้านหน้า

ดวงตาของท่านอ๋องตวนแทบไม่กะพริบและเขาถอนหายใจ

ขึ้นไปไม่ได้ ลงก็ไม่ได้

เมื่อทั้งสองมาถึงที่ห้องโถงด้านหน้า อวิ๋นหลัวฉวนกำลังพูดคุยอย่างเป็นมิตรกับแม่นมเว่ย

ในขณะนี้แม่นมเว่ยรู้สึกได้ว่า แม้ว่าอวิ๋นหลัวฉวนจะเกิดจากลูกของแม่ทัพ แต่เมื่อเทียบกับจวินฉูฉู่แล้ว กลับเหมาะสมกับการเป็นพระชายาตวนเสียอีก

แต่เรื่องเหล่านั้นแม่นมเว่ยไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ เป็นคนใช้ทำได้เพียงทำตามคำสั่งของเจ้านายเท่านั้น

และเมื่ออวิ๋นหลัวฉวนจะกลับมาที่จวนท่านอ๋องตวนแล้ว แม่นมเว่ยจึงไม่อยากอยู่ที่จวนต่อไปแล้ว