บทที่ 880 ก่อตั้งแคว้นหลิงอวิ๋น

เมื่อเห็นว่าฉีเฟยอวิ๋นไม่พูด ซูมู่ไห่จึงกล่าวว่า：“ข้าต้องการเจ้า！”

ในตอนแรกฉีเฟยอวิ๋นได้ยินไม่ชัด นางเงยหน้าขึ้นมองซูมู่ไห่และนิ่งอยู่นาน ซูมู่ไห่ยกมุมปากขึ้นและหันหลังไป

“ที่นี่คือปีกใต้และข้าคือซูมู่ไห่ องค์ชายสี่แห่งปีกใต้ หากพวกท่านฆ่าข้า พวกท่านก็ไม่มีทางจะจบลงด้วยดี ดังนั้นตอนนี้พวกท่านถอยออกไปจะดีที่สุด และข้าจะไว้ชีวิตพวกท่าน” ซูมู่ไห่ขวางฉีเฟยอวิ๋นไว้ข้างหลังเขา และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ฉีเฟยอวิ๋น

ฉีเฟยอวิ๋นสังเกตโดยรอบ มีผู้คนมากเกินไป แม้ว่าซูมู่ไห่จะเก่งกาจมาก แต่ก็ไม่สามารถจัดการกับคนเหล่านี้ได้

ฉีเฟยอวิ๋นมองไปที่หงเยี่ย เขายืนอยู่ไม่ไกล

ฉีเฟยอวิ๋นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นห็เงยหน้าขึ้นมอง เจ้าอีกาน้อยไม่ได้ตามมาด้วย

“หงเยี่ย” ฉีเฟยอวิ๋นตะโกน ซูมู่ไห่หันกลับไปมองฉีเฟยอวิ๋นในทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“หุบปาก！”

ฉีเฟยอวิ๋นลังเลและอารมณ์ไม่ดี！

เพียงแต่เช่นนี้เหมาะที่จะเป็นจักรพรรดิ

ฉีเฟยอวิ๋นยิ้ม ซูมู่ไห่ตกตะลึงและหน้าแดง

“ฮึ！” ซูมู่ไห่หันไปมองหงเยี่ย แม้ว่าเขาจะหันหน้าไปทางหงเยี่ย แต่เขากำชับฉีเฟยอวิ๋นว่า：“อีกเดี๋ยวเจ้าเดินไปข้างหลังข้า หลังจากลงไปในน้ำแล้ว ให้ไปทางทิศใต้ ที่นั่นเป็นสถานที่เบื้องหลังของข้า แล้วข้าจะไปหาเจ้า”

“ไม่ต้อง เราถ่วงเวลาไว้สักพัก อีกเดี๋ยวก็มีคนมาช่วยข้าแล้ว” ฉีเฟยอวิ๋นรู้สึกได้ว่าหนานกงเย่อยู่ใกล้ ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น นางยังไม่อยากลงไปในน้ำ ในน้ำไม่ค่อยปลอดภัยสำหรับหญิงมีครรภ์ หากคนพวกนี้ใช้มีดก็คงต้องตายอย่างแน่นอน？

ซูมู่ไห่ไม่พอใจ：“นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังไม่เชื่อฟังอีก บอกให้เจ้าไปก็ไไปสิ”

……” ฉีเฟยอวิ๋นไม่อยากพูดอะไร

ซูมู่ไห่หันไปมองฉีเฟยอวิ๋นอีกครั้ง ใบหน้าของฉีเฟยอวิ๋นดูเย็นชา นางเหมือนเด็กที่กำลังโกรธ

ซูมู่ไห่ใจอ่อน：“ข้าไม่ได้ตั้งใจจะว่าเจ้า แต่หากเจ้าไม่ลงไป เราก็จะไปไม่ได้”

“ข้าไม่ได้โกรธ ข้าเพียงแค่คิดว่าจะออกไปได้อย่างไร”

“เช่นนั้นก็ทำตามที่ข้าบอก” ซูมู่ไห่ยืนกรานที่จะลงไปในน้ำ แต่ฉีเฟยอวิ๋นปฏิเสธ หงเยี่ยที่อยู่ตรงข้ามกำลังเดินตรงมาที่พวกเขา

ซูมู่ไห่จับมือของฉีเฟยอวิ๋น และเตรียมที่จะพาฉีเฟยอวิ๋นจากไป ฉีเฟยอวิ๋นดึงเขาไว้และชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า：“อีกา？”

ซูมู่ไห่เงยหน้าขึ้น มีอีกาจำนวนมากบินอยู่บนท้องฟ้า ซูมู่ไห่ประหลาดใจ：“อีกา？”

“อืม”

ฉีเฟยอวิ๋นมองออกไปไกล มีเรือลำหนึ่งกำลังแล่นมาทางด้านนี้ ทหารเกราะเหล็กเหล่านั้นวิ่งมาทางด้านนี้อย่างรวดเร็ว ในมือของพวกเขาถือดาบเหล็กและวิ่งอยู่เหนือน้ำ

หงเยี่ยหันกลับไป และทหารเกราะเหล็กก็มาถึงที่นี่แล้ว จากนั้นกลุ่มคนที่อยู่อีกฟากหนึ่งรีบมาที่นี่อย่างรวดเร็ว หงเยี่ยมองไปทางอื่น คนเหล่านั้นรวดเร็วมาก หนึ่งในนั้นสวมหน้ากากผีและลงมาตรงหน้าหงเยี่ย ต่อหน้าเขา หงเยี่ยกำลังจะพูด แต่ผู้ที่สวมหน้ากากผีเดินมาถึงข้างหน้าฉีเฟยอวิ๋นแล้ว การเคลื่อนไหวนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา

ผู้ที่สามหน้ากากผีลงมา และยกมือขึ้นมาถอดหน้ากากผีออกจากใบหน้าของเขา ฉีเฟยอวิ๋นตกตะลึงและไม่แสดงสีหน้าใด ๆ นี่มันอะไรกัน？

“เจ้ามาแล้วหรือ？” หลังจากถอดหน้ากากออกแล้ว หนานกงเซวียนเหอก็ทักทาย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ฉีเฟยอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก ๆ：“ทำไมท่านถึงถอดหน้ากากออก ฉวยโอกาสตอนที่อยู่ข้า