บทที่ 933 ล่อเสือออกจากถ้ำ

เฟิ่งหลิงอวิ๋นได้ยินว่าสงครามเริ่มขึ้นแล้ว และเหลือบมองเอ๋าชิง เอ๋าชิงกล่าวว่า：“ในที่สุดสงครามก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว”

“ซูมู่ไห่มาแล้วใช่หรือไม่？”

“มาแล้ว”

เอ๋าชิงรู้สึกประหลาดใจ：“เหตุใดท่านถึงแน่ใจว่าซูมู่ไห่จะมา หรือว่าท่านคิดว่าซูมู่ไห่ก็มีวิธีที่จะจัดการกับท่านเช่นกัน？”

“ในเมื่อเขาสามารถมาได้ ก็ไม่อาจตัดความเป็นไปได้นี้ออกไป แต่หากจะพูดถึงวิธีการก็ไม่อาจเทียบได้กับปีกใต้ หลายปีก่อนพวกเราเคยพบซูมู่ไห่ ในตอนนั้นเขาดูเหมือนเด็กและเฉลียวฉลาดมาก

แต่การพบกันคราวนี้ เขาเปลี่ยนไปมากและเฉลียวฉลาดมากขึ้นด้วย

อย่างไรก็ตามการที่เขาสามารถมาที่นี่ได้ ไม่ใช่ความตั้งใจของเขาอย่างแน่นอน แม้ว่าจะผสมปนเป แต่ก็ต่างจากปีกใต้มาก”

“แล้วเหตุใดเขาถึงมาในเวลานี้？” เอ๋าชิงสงสัย

“ประการแรกคือการร่วมมือกับแคว้นเฟิ่งเป็นไปได้ที่จะชนะ ประการที่สองคือเป็นเพราะข้า เขาเต็มใจที่จะแต่งงานกับข้า และประการที่สามคือจักรพรรดิปีกใต้ต้องการให้บุตรชายของเขาอยู่มีชีวิตรอด”

“จักรพรรดิปีกใต้？”

“จักรพรรดิปีกใต้มีพระโอรสไม่มากนัก ในปีนั้นมีเพียงซูมู่ไห่และซูมู่หรงที่มีความสามารถ ซูมู่หรงเป็นผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศมาแต่กำเนิด แต่น่าเสียดายที่ตายเร็วเกินไป ในขณะที่ซูมู่ไห่ได้รับการเลี้ยงดูจากจักรพรรดิปีกใต้ ตอนนี้เขาได้ทุ่มเททำงามให้จักรพรรดิปีกใต้อย่างหนัก และในสายตาของจักรพรรดิปีกใต้ ซูมู่ไห่คือทุกสิ่งของเขา

เมื่อทั้งสองแคว้นเข้าสู่สงคราม องค์รัชทายาทจะต้องต่อสู้จนถึงที่สุดอย่างแน่นอน ตามสถานการณ์ในตอนนี้ หากหนานกงเย่โจมตีปีกใต้ เป็นไปไม่ได้ที่ซูมู่ไห่จะยอมตายดีกว่ายอมจำนน และท้ายที่สุดซูมู่ไห่ก็มีเพียงหนทางแห่งความตายเท่านั้น

หากเป็นเช่นนี้ จักรพรรดิปีกใต้จะไม่รู้สึกสงสารบุตรชายได้อย่างไร ตอนนี้เขาแก่แล้ว และไม่ได้อารมณ์อ่อนไหวมากนัก หากบอกว่าในตอนนั้นเป็นเพราะอารมณ์อ่อนไหว เช่นนั้นตอนนี้เขาก็ต้องการที่จะรักษาสายเลือดเดียวของเขาไว้

ซูมู่ไห่มาเพื่อสู่ขอ เขาคิดว่ามันเป็นโอกาส บางทีเขาอาจจะมีชีวิตรอดก็ได้”

“แต่เมื่อมาที่แคว้นเฟิ่งแล้ว เขาก็ต้องกลับไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการสู้รบเพียงไม่กี่วัน หรือว่าจะสู้รบเสร็จภายในไม่กี่วัน？”

“หากเป็นคนอื่นอาจจะต้องใช้เวลาในการสู้รบกัน แต่หนานกงเย่นั้นขึ้นอยู่กับว่าเขาต้องการจะสู้รบหรือไม่ หากต้องการจะสู้รบจริง ๆ เขาก็สามารถโจมตีเมืองหลวงของปีกใต้ได้ในระยะเวลาอันสั้น และนี่ก็เป็นความกังวลของจักรพรรดิปีกใต้ เขารู้จักหนานกงเย่เป็นอย่างดี ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาจักรพรรดิปีกใต้แก่ชราลงและเป็นกังวลมาก และเขาต้องส่งคนไปจับตาดูหนานกงเย่อย่างแน่นอน

หากเมื่อสิบปีก่อนพวกท่านสามารถตระหนักได้ และล้อมจับหนานกงเย่ไว้ ก็คงจะฆ่าเขาได้ตั้งนานแล้ว และคงไม่มีวันนี้

เมื่อสิบปีก่อนตอนที่ข้าไปจากที่นี่ เป็นช่วงที่เสี่ยวอวิ๋นคลอด ก่อนที่เสี่ยวอวิ๋นจะคลอด ข้าได้จัดเการให้เฟยอิงและคนอื่น ๆ คอยคุ้มกันหนานกงเย่อยู่ตลอดเวลา เป็นเพราะข้ารู้ว่าในหมู่ของพวกท่านมีบางคนต้องการจะฆ่าหนานกงเย่

และเมื่อสิบปีก่อนเขาเคยบุกโจมตีแคว้นอู๋โย่วจนได้รับชัยชนะ แม้ว่านั่นจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเป็นผู้นำทัพ แต่ตอนที่เขาอายุสิบสาม ว่ากันว่าเขาได้กวาดล้างแคว้นเล็ก ๆ รอบ ๆ แคว้นต้าเหลียง เพื่อไม่ให้แคว้นเหล่านั้นกล้าที่จะรุกรานแคว้นต้าเหลียงอีก และส่งเครื่องราชบรรณาการให้ต้าเหลียงทุกปี

ในตอนนั้นเขาอายุเพียงแค่สิบสามและสามารถที่จะกวาดล้างผู้ที่รุกรานชายแดนได้แล้ว อันที่จริงนั่นเป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวง เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นจักรพรรดิที่อายุน้อยมากจนศัตรูคาดไม่ถึง หรือเป็นเพราะว่าพวกเขาไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งเหล่านั้น และปล่อยให้หนานกงเย่เติบโต

เรื่องที่แคว้นอู๋โย่วเกือบจะล่มสลายเป็นเพียงครั้งที่สอง หากข้าเป็นจักรพรรดินีของแคว้นเฟิ่ง ในเวลานั้นข้าจะไม่ปล่อยหนานกงเย่ไปอย่างง่ายดาย เพราะข้ารู้ว่าการเก็บเขาไว้จะเป็นหายนะ

บางทีมันอาจจะเป็นลิขิตสวรรค์ และแคว้นอื่น ๆ ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ส่วนครั้งที่สามคือเมื่อสิบปีก่อน ก่อนที่ข้าจะให้กำเนิดเสี่ยวอวิ๋น นั่นเป็นครั้งแรกที่หนานกงเย่เปิดเผยความทะเยอทะยานของเขา

แม้ว่าพวกท่านกับปีกใต้จะร่วมมือกันเพื่อทำลายแคว้นเฟิ่งและต้องการที่จะล้มล้างแคว้นต้าเหลียง แต่หนานกงเย่เผยให้เห็นความชั่วร้ายที่ปกปิดไว้ หากเขาไม่ได้เจตนาที่จะครอบครองใต้หล้า เขาก็คงจะไม่โจมตีเมืองทั้งสองของแคว้นเฟิ่ง และสี่เมืองของปีกใต้ จุดประสงค์ของเขาคือต้องการจะขยายอาณาเขตของแคว้นของต้าเหลียง และทำให้กองทัพของแคว้นต้าเหลียงแข็งแกร่ง

หากเป็นเพียงการขับไล่ผู้รุกราน แคว้นเฟิ่งและปีกใต้ก็คงจะเป็นหนึ่งเดียว

ข้ากังวลว่าจะมีใครมากำจัดเขา ดังนั้นข้าจึงให้เฟยอิงและพวกเขาเตรียมพร้อมไว้

อย่างไรก็ตามทุกอย่างที่แคว้นเฟิ่งได้สงบลงแล้ว ข้าเชื่อว่าเป็นเพราะเสด็จแม่และเสด็จพ่อ และพวกเขาก็ไม่ได้ต้องการจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

พวกเขาเป็นคนฉลาด สถานการณ์ใต้หล้าในตอนนี้ เมื่อแยกนานแล้วย่อมรวม เมื่อรวมนานแล้วย่อมแยก

จักรพรรดิปีกใต้ย่อมรู้อย่างแน่นอน มิเช่นนั้นเขาคงไม่ให้ซูมู่ไห่มาที่นี่