บทที่ 1063

เขาอยากจะพูดอะไรดีดีแทนท่านอ๋องเสียหน่อย แต่ก็พูดไม่ออก การแสดงออกหลายวันนี้ของท่านอ๋องแย่มากจริงๆ ถ้าเขาเป็นพระชายา เขาคงโกรธไปแล้ว

ฟู่จาวหนิงโบกไม้โบกมือ "ช่างเขาเถอะ"

นางตอนนี้สนใจต่อ "หมอเจี่ย" กับฮูหยินของเขามากเหลือเกิน!

แม้ในใจจะสงสัยอยู่หน่อยๆ แต่นางก็รู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้ เพราะฟู่จิ้นเชินไม่ใช่หมอ เขาไม่เคยเรียนวิชาแพทย์ด้วยซ้ำ

"เอ๋?"

สือซานจู่ๆ ก็ชะงัก เพราะเขาเาห็นสืออีเดินเข้ามาจากด้านหน้า

"มีอะไรหรือ?"

"สืออีกลับมาแล้ว" สือซานโบกมือไปทางสืออี

สืออีวิ่งมาอย่างรวดเร็ว

"พวกเขาหายไปแล้ว" เขาก้มหน้าลง ตอนที่พูดประโยคนี้ใบหน้าก็ร้อนผ่าว ละอายใจ

เพราะหมอเจี่ยกับภรรยาทั้งสองคนที่ดูแล้วผอมแห้งแรงน้อย ไม่มีพลังยุทธ์อะไรเลย แต่กลับสลัดเขาหลุดมาได้!

พูดออกไปคงได้ทำลายบารมีของจวนอ๋องเจวี้ยนป่นปี้

พี่ใหญ่จงเจี้ยนถ้ารู้เข้าก็ไม่รู้ว่าจะเดือดดาลแค่ไหน

ก่อนหน้านี้ติดตามพระชายาไม่ทันก็เรื่องหนึ่งแล้ว ตอนนี้แค่คู่สามีภรรยากลางคนที่ผอมแห้งแรงน้อยก็ยังตามไม่ทัน

"ตามไม่ทันหรือ?" ฟู่จาวหนิงเองก็ประหลาดใจ "พวกเขาพบตัวเจ้าหรือไรกัน?"

"ข้า ข้ากระทั่งไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพวกเขาพบตัวข้าหรือเปล่า" สืออีหน้าแดงก่ำ

ยิ่งอยู่ด้วยยิ่งถดถอยจริงๆ

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ "เช่นนั้นก็ช่างเถอะ กลับกันก่อนแล้วกัน"

ในเมื่อตามไม่ทันแล้วก็ไม่มีทางเลือก กลับไปให้ท่านลุงจัดคนมาหาดีกว่า ถ้าหากว่ามีหมอเจี่ยจริงๆ ก็น่าจะพอหาข่าวได้บ้างกระมัง?