บทที่ 1102

หรือก็คือ คนที่พบพวกเขาครั้งแรกคือเซียวหลันยวนหรือ? นี่มันวาสนาอะไรกัน!

"ตอนนั้นสภาพของพวกเขายังไม่ใช่เช่นนี้" สายตาเซียวหลันยวนยังอยู่บนใบหน้าเสิ่นเชี่ยว แทบจะพอนึกก็เข้าใจขึ้นมา "พวกเขาแปลงโฉมหรือ?"

"ใช่"

เซียวหลันยวนเดินขึ้นหน้าด้วยสัญชาตญาณ

ฟู่จิ้นเชินสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเขา ความรู้สึกระแวดระวังก็พุ่งขึ้นมาทันที ดึงภรรยาถอยออกไปสองก้าว

เขามองเซียวหลันยวน

"เฮอะ"

เซียวหลันยวนหัวเราะเย็นชาขึ้นมา

"ดูท่าจะจำข้าได้แล้วกระมัง?"

เขาไม่พูดอะไร ก็ระวังตัวเขาเสียขนาดนี้? แล้วยังถอยหลังด้วยสัญชาตญาณอีก นี่กำลังบอกว่าพวกเขากำลังประหม่าอยู่ใช่ไหม?

เสิ่นเชี่ยวซุกหน้าเข้าไปในอ้อมกอดสามี ตัวสั่นระริก

ฟู่จิ้นเชินมองนาง เอ่ยกับเซียวหลันยวนว่า "ไม่รู้จัก ท่านคือใครกัน?"

"ไม่รู้จัก?" เซียวหลันยวนรู้สึกขัน "จะไม่ได้แล้วพวกเจ้าจะขลาดเขลาทำไมกัน? ฟู่..."

เขายังไม่ทันพูดจบ ฟู่จาวหนิงก็พุ่งเข้ามาอุดปากเขาไว้

ถ้าเผื่อบอกชื่อฟู่จิ้นเชินไปแล้วเขาสลบลงไปอีกล่ะ นั่นจะยิ่งลำบากนะ

"ท่านลุง ท่านลองสอบถามไปก่อน ข้าจะพาเขาออกไปคุยหน่อย!"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าต้องบอกกับเซียวหลันยวนให้เข้าใจก่อน เดิมทีนางคิดว่าจะรอให้ฟู่จิ้นเชินตื่นขึ้นมาก่อน จากนั้นจึงถามสถานการณ์แล้วค่อยบอกกับเซียวหลันยวน

ใครจะคิดว่าเขาจะพรวดพราดมาเร็วขนาดนี้

ฟู่จาวหนิงดึงเซียวหลันยวนออกมา

"พระชายา!"

ชิ่งอวิ๋นเซียวพอเห็นนาง ก็รีบลุกขึ้นทักนางทันที