บทที่ 1219

ชิงอีถอนใจโล่งออกมา

ท่านอ๋อง ควรจะเป็นเช่นนี้ อดทนไว้ จะมาถูกองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นทำลายการป้องกันลงไม่ได้นะ

"อ๋องเจวี้ยน ท่านลองดูก่อนว่าคืออะไร"

ท่านหูขมวดคิ้ว ท่าทีเช่นนี้ของอ๋องเจวี้ยนดูเกินไปหน่อยไหม?

"ไม่จำเป็น"

"อ๋องเจวี้ยน!"

ท่านหูกัดฟัน "ท่านได้ยินเรื่องปาฎิหาริย์ตอนที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอวยพรเมื่อวันก่อนหรือไม่?"

"ปาฎิหารย์?"

"นกนับร้อยบินผ่าน ดนตรีสวรรค์ดังแว่ว" ท่านหูตอนนั้นเองก็อยู่ด้วย ดังนั้นตอนที่พูดถึงเรื่องนี้จึงตื่นเต้นขึ้นมา "องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเป็นหญิงสาวที่สวรรค์ปกป้องโดยแท้จริง สูงส่งจนเกินกว่าจะเอ่ยถึง โชครุนแรงอย่างมิอาจต้านทาน"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นได้ยินเขาชมตนเองเช่นนี้ ก็รู้สึกอายขึ้นมาจนต้องก้มหน้า "ท่านหูกล่าวเกินไปแล้ว"

"ข้าพูดเรื่องจริงทั้งนั้น"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นลุกขึ้นยืน "ข้าไปดูพวกของเฉินเซียงหน่อยว่าเลือกอาหารแล้วหรือยัง"

พูดจบนางก็รีบเดินออกไป

ท่านหูพอเห็นนางออกไป ก็รู้ว่านางให้จังหวะกับเขาในการคุยกับอ๋องเจวี้ยน จึงรีบบอกอ๋องเจวี้ยนว่า "อ๋องเจวี้ยน ท่านทำไมจึงเย็นชากับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเช่นนี้?"

เซียวหลันยวนลดสายตาลง

ท่านหูเอ่ยต่ออย่างหนักใจ "ท่านควรจะรู้ ว่าตัวตนฐานะของท่านอยู่ในสถานการณ์เช่นไร เจ้าอารามช่วยทำนายดวงชะตาให้ท่าน บวกกับสุขภาพของท่านที่เป็นอย่างนั้นมาตลอด..."

เขาชะงักไป เอ่ยต่อว่า "ท่านควรจะคิดเพื่อตนเองบ้าง องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมีโชคคอยสนับสนุน สวรรค์คุ้มครองนาง หากได้แต่งงานกับนาง นางกับนางเป็นสามีภรรยากัน ก็จะได้รับโชคอย่างเพียงพอ แล้วจะมีประสิทธิภาพกับดวงชะตาของท่านมาก"

เซียวหลันยวนร้องเฮอะเย้ยหยันขึ้นมาทีหนึ่ง

"ท่านหูยกองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกลายเป็นลูกกลอนเซียนหรือผลเซียนไปแล้วหรือ?"