บทที่ 1311

"ไม่ถูกสิ!"

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็คิดถึงจุดนี้ "นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว! ข้าเพิ่งจะไปที่บ้านตระกูลเจิ้ง ลูกสาวที่แต่งงานกับขุนพลแคว้นเจาของตระกุลเจิ้งทางนั้นก็เกิดเรื่องขึ้น!"

ในที่สุดนางก็รู้ถึงจุดแปลกๆ ในความคิดว่าเป็นอะไรแล้ว

บังเอิญเกินไป

นาง ตระกูลเจิ้ง คุณหนูตระกุลเจิ้ง ขุนพลบัญชาการเมืองชายแดนแคว้นเจา เซียวหลันยวน

จุดสำคัญพวกนี้หากเชื่อมเข้าด้วยกัน อาจจะกลายเป็นแผนร้ายขนาดใหญ่แผนหนึ่งได้

"แต่ใครล่ะที่จะคำนวนให้ข้าไปทำการรักษาที่ตระกูลเจิ้งได้?"

ฟู่จาวหนิงยังรู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้อง นางอาจจะแค่คิดมากไปกระมัง?

เซียวหลันยวนถอนหายใจ ดึงนางเข้ามากอด ตบลงไปเบาๆ ที่แผ่นหลังนาง ถือเป็นการปลอบประโลม ให้นางไม่ต้องขบคิดขนาดนี้

"ข้าจะไปตรวจสอบ เจ้าไม่ต้องคิดมากแล้ว"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้าในอ้อมกอดเขา

"เช่นนั้นท่านก็ระวังตัวหน่อย"

"เจ้าจะกลับเลย หรือว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ?" เซียวหลันยวนถาม

"ข้าจะเดินทีนี่อีกหน่อย"

จะอย่างไรนางก็ต้องยืนยันก่อนว่าเรื่องที่ช่วยนายท่านเจิ้งไว้เมื่อครู่เป็นเรื่องบังเอิญ ไม่ใช่ถูกใครจัดวางเข้ามาอย่างไร้ร่องรอย

"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ระวังตัวหน่อย"

เซียวหลันยวนผละออกไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

พอมาถึงด้านนอก หลานหรงก็ไหวตัวออกมา

"ท่านอ๋อง วัดคุ้มครองแคว้นทางนั้นมีจดหมายเข้ามา ฮองเฮาจู่ๆ ก็ส่งคนแฝงเข้าไปในวัดคุ้มครองแคว้น ไทเฮารับมือไม่ทัน จึงขวางคนไว้ไม่อยู่ ฮองเฮาทางนั้นรู้แล้วว่าท่านไม่ได้อยู่ที่วัดคุ้มครองแคว้น ตอนนี้เมืองหลวงมีพระราชโองการออกมา บอกว่าท่านจู่ๆ ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ให้คนในที่ว่าการของพ้นที่ต่างๆ ทำการค้นหาอย่างสุดกำลัง"