บทที่ 1334

หญิงรับใช้พอเห็นฟู่จาวหนิงก็ประหม่าขึ้นมา

แต่นางก็รีบอธิบายมาคำหนึ่ง "แม่นางฟู่ คือว่าท่านต่งบอกให้ไปเชิญฮูหยินเฉินกับแม่นางเฉินมากินข้าวด้วยกันน่ะ"

"โอ๋?" แล้วมันมีอะไรต้องกังวลกันล่ะ?

หญิงรับใช้พอคิดถึงตัวตนฐานะของฟู่จาวหนิงที่เป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยน จึงเขยิบเข้ามาแล้วถามขึ้นอย่างระมัดระวัง "แต่ข้ามีคำหนึ่งที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรดีน่ะสิ?"

ฟู่จาวหนิงอยู่นิ่งเงียบ

หญิงรับใช้คนนี้ตอนอาหารค่ำก็ทำงานง่วน น่าจะไปเห็นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นแล้ว และยังรู้ถึงตัวตนของเซียวหลันยวนด้วย

ตอนนี้จะมาบอกความลับอะไรกับนาง หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับเซียวหลันยวน?

"เจ้าพูดมาหน่อยสิ"

"ท่านต่งคิดจะเฉลิมฉลองให้ท่าน ถึงอย่างไรท่านก็เข้าร่วมกับสมาคมหมอใหญ่แล้ว นี่เป็นเรื่องน่ายินดี แต่ฮูหยินเฉินกับแม่นางเฉินพวกนางไม่ใช่คนของพันธมิตรโอสถ จะว่าไป แม่นางเฉินเองก็ยังไม่ได้แต่งงาน จะให้ไปปรากฏตัวต่อหน้าท่านอ๋องบ่อยๆ ก็คงไม่ดี ท่านว่าใช่ไหม?"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกน่าขัน

นี่กังวลแทนนางขึ้นมาแล้วหรือ?

หรือก็คือ กระทั่งสาวใช้เองก็ยังมองออกว่าเฉินฮ่าวจูมีใจให้เซียวหลันยวน ตอนนี้จึงนำเรื่องนี้มาแสดงความหวังดีกับนางหรือ?

จะให้นางลงมือจัดการเฉินฮ่าวจูหรือไรกัน?

"ลุงต่งในเมื่อให้เจ้าไปเชิญ เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถอะ"

ฟู่จาวหนิงไม่สนใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด หลังจากพูดคำนี้ ก็เดินไปที่ห้องอาหารเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว

เซียวหลันยวนยังยุ่งอยู่ นางจึงมาคุยกับอาจารย์ก่อน รอกินข้าวไปด้วยเลย

หญิงรับใช้มองแผ่นหลังนาง เดินไปเช่นนี้เลยหรือ?

ทำไมจึงไม่ถามเรื่องของเฉินฮ่าวจูกับนางล่ะ?

แม่นางฟู่ดูเป็นคนที่ฉลาดมากนี่นา แค่ฟังคำพูดเหล่านี้ของนางก็น่าจะเข้าใจแล้ว ว่าเฉินฮ่าวจูมีใจให้อ๋องเจวี้ยน แล้วไม่เครียดเลยหรือ?

ในฐานะบ้านหลัก พระชายาหลัก ไม่ใช่ต้องแข็งกร้าวหน่อย ต้องคิดอยากจะผลักผู้หญิงที่คิดจะเข้าใกล้อ๋องเจวี้ยนให้จมโคลนลงไปแบบนั้นหรอกหรือ?

ฟู่จาวหนิงจะใจเย็นเกินไปแล้ว!

แต่เฉินฮ่าวจูก็เป็นหญิงสาวหน้าตางดงามนะ ต้องมีคุกคามกันบ้างล่ะ!