บทที่ 1347

ฟู่จาวหนิงจับมือของเซียวหลันยวนเอาไว้

"นี่มันในรถม้านะ"

เสียงของนางอ่อนยวบหน่อยๆ น่าจะเพราะใบหน้าของเซียวหลันยวนอยู่กล้านางขนาดนี้ ดวงตาลึกซึ้งของเขา จมูกสันโด่งนั่น แล้วยังมีริมฝีปากที่กลืนลมหายใจของนางไปแล้ว ล้วนทำเอาเลือดของนางเดือดพล่าน

ไม่ใช่มีแค่ชายหนุ่มที่ถูกหญิงสาวยั่วยวนจนร่างกายร้อนผ่าว แต่หญิงสาวเองก็ถูกชายหนุ่มดึงดุดได้เช่นกัน

ตอนนี้เซียวหลันยวนทำเอานางรู้สึกปากลิ้นแห้งผาก

สมกับเป็นหนุ่มรูปงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเจาจริงๆ!

พูดได้ว่า ตอนอยู่ในต้าชื่อนางก็ไม่เคยเห็นใครหน้าตาดีเท่าเขา หรือคนที่ตรงกับส่วนที่นางชอบเลย

ชายคนนี้ตรงตามแบบที่นางชอบอย่างสมบูรณ์

เซียวหลันยวนสัมผัสหน้าผากนางเบาๆ และกำลังพยายามข่มลมหายใจกับอาการใจเต้นลงมา

ในดวงตาเขายังมียังมีแสงมืดมนอยู่

"ข้ามีความรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก..." เสียงของเขาแหบพร่า

"อ๋า? ความรู้สึกอะไร?"

"อยากกลับบ้านดุจคมศร" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นมาทีละคำๆ

อยากกลับบ้านดุจคมศร?

อยากกลับแคว้นเจาขนาดนั้นเลยหรือ?

ฟู่จาวหนิงตอนแรกยังไม่ค่อยเข้าใจนัก จนตอนที่เขาจูบลงมาที่ริมฝีปากนางอีกครั้ง นางจึงเข้าใจขึ้นมา หัวใจเต้นระรัวขึ้นอีกครั้งทันที

ผู้ชายคนนี้มัน!

อยากกลับบ้านดุจคมศร...

ก่อนหน้านี้เขาเคยพูดไว้ ว่าจะกลับไปยังสถานที่ของตนเอง เรือนนอนของตนเอง เตียงของตนเอง ถึงจะร่วมหลับนอนกับนางได้

ตอนนี้เขาบอกว่าอยากกลับบ้านดุจคมศร ก็คืออยากรีบกลับไปมีอะไรกันนั่นล่ะ!