บทที่ 1383

องค์หญิงหนานฉือพออยู่ต่อหน้าเขายังดูอ่อนประสบการณ์อยู่ คิดว่าหลังจากนี้คงจะหนีไม่พ้นฝ่ามือของอันเหนียนแล้ว

แต่ว่า กระทั่งฟู่จาวหนิงก็ยังมองไม่ออก ว่าอันเหนียนชอบองค์หญิงหนานฉือหรือเปล่า หรือว่าไม่ชอบกันแน่?

"อันเหนียนอยู่ฝ่ายเดียวกับอ๋องเจวี้ยนสินะ?" องค์หญิงหนานฉือมองอันเหนียนอย่างตกตะลึง

นางตอนนี้เข้าใจขึนมาแล้ว ว่าอันเหนียนภักดีกับอ๋องเจวี้ยน ไม่ได้ภักดีต่อจักรพรรดิเจา!

อันเหนียนมองนางนิ่ง

"องค์หญิงพูดอะไรออกมาน่ะ?"

เขายังไม่ได้พูดเรื่องว่าจะทำอะไรที่ไม่เป็นผลดีกับองค์จักรพรรดิเสียหน่อย ตอนนี้กำลังบอกให้อ๋องเจวี้ยนเผชิญหน้ากับอ๋องฉยงอยู่

องค์หญิงหนานฉือชะงักไป ไม่มีคำอะไรมาต่อปากด้วย

นี่ยังบอกว่าเขาทรยศไม่ได้

ผิวเผินแล้วเหมือนดูอ๋องเจวี้ยนกับองค์จักรพรรดิจะดูสนิทกัน การจะรับมือกับอ๋องฉยงจึงไม่ผิดอะไร

แต่ก็ยังดูแปลกประหลาดอยู่

"พวกท่านไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว มาช่วยข้าก่อน! อันเหนียนไม่ยอมแต่งกับข้า จวนอ๋องเจวี้ยนเองก็ไม่เอาข้า หลังจากนี้สามวันองค์จักรพรรดิคงได้พระราชทานงานอภิเษกให้ข้าแน่ แล้วข้าจะทำอย่างไรกัน!"

องค์หญิงหนานฉือกลับลงไปนั่ง ยกถ้วยชาขึ้นมาดื่มไปอึกใหญ่

นางร้อนรนจะตายอยู่แล้ว คนพวกนี้ยังมาคุยอะไรกันว่าใครมีประโยชน์ไม่มีประโยชน์ จะเอาใครไว้ไม่เอาใครไว้

เซียวหลันยวนมองอันเหนียนลึกๆ ถามขึ้นว่า

"เจ้าจะแต่งกับอันเหนียนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้หรอก"

อันเหนียนตกตะลึง

"แค่กๆๆ!" องค์หญิงหนานฉือตกตะลึงจนสำลักชา

นางสำลักอย่างแรง มองไปทางเซียวหลันยวน "เขาไม่ใช่ว่าบอกว่าแต่งงานกับเขาแล้วไม่มีประโยชน์หรอกหรือ?"

"พวกเจ้าสองคนรักกันจนควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ยังจะต้องการประโยชน์อะไรกันอีก?" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น