บทที่ 143

เซียวหลันยวนมองกล่องนั่น

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าไหมใจโลหิตที่พวกเขาลงทุนลงแรงไปตั้งมากมายก็ยังไม่ได้มา แต่ฟู่จาวหนิงกลับได้มาอย่างรวดเร็ว

ไหมใจโลหิตบินเร็วมาก ถ้าแค่ทำมันตกใจ ตอนที่มันไม่ยอมหยุดก็จะจับได้ยากมาก

แต่ว่านักบุญหญิงของเผ่าโม๋ลั่วมีวิธีเข้าใกล้และทำให้ไหมใจโลหิตหยุดลง นี่จึงเป็นสาเหตุที่เขาให้ความสนใจไห่ฉางจวิ้น

"ท่านกลับมาก็เพราะจะเข้าร่วมพิธีเดิมพันโอสถนี่ใช่ไหม? บนพิธีน่าจะมียาที่ท่านต้องการอยู่กระมัง?"

ฟู่จาวหนิงถามจบก็เห็นเซียวหลันยวนนิ่งงัน นางก็รู้ทันทีว่าตนเองเดาถูกแล้ว

เซียวหลันยวนมองนาง "ไป๋ซวงจำแนกยาได้เก่งมาก พิธีเดิมพันโอสถครั้งนี้ ข้าจึงวางแผนจะให้นางเข้าร่วม ดังนั้นก่อนหน้าจึงไม่ได้ลงโทษนาง"

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงไป

"ท่านกำลังอธิบายกับข้าหรือ?"

เซียวหลันยวนพอเห็นดวงตาที่ตาขาวตาดำแยกกันชัดเจนของนางจู่ๆ ก็รู้สึกไม่เป็นสุข แต่ไหนแต่ไรเขาไม่มีนิสัยอธิบายกับใครมาก่อน แต่เมื่อครู่ไม่รู้ทำไม กลับต้องพูดขึ้นมากับนางคำหนึ่งอย่างอดไม่อยู่

"นี่คือไหมใจโลหิต มอบให้ท่าน"

ฟู่จาวหนิงยื่นกล่องส่งให้เขา

เซียวหลันยวนรับไป ไม่ได้เปิดออกดู

"ท่านไม่คิดจะเปิดดูหน่อยหรือ? ไม่กล้วว่าข้าจะโกหกหรือไร?"

"หลังจากเปิดแล้วถ้าไหมใจโลหิตบินหนี ข้าเองก็จับไม่ทัน"

"ท่านอ๋อง ได้รับไหมใจโลหิตมาแล้วหรือ?" ด้านนอกมีเสียงยินดีของไป๋ซวงดังขึ้นมา

พอได้ยินเสียงของไป๋ซวง หน้าฟู่จาวหนิงก็เย็นเยียบลงมา

ดูท่าเซียวหลันยวนก่อนหน้านี้จะเชื่อใจสองสาวใช้นี้มาก ไม่เช่นนั้นคงไม่พาพวกนางไปไหนมาไหนตลอด ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องไหมใจโลหิตนางก็ยังรู้อีกด้วย

เซียวหลันยวนขมวดคิ้ว เขามองออกว่าฟู่จาวหนิงไม่ชอบไป๋ซวง แต่ว่าไปซวงมีวิธีชุบเลี้ยงไหมใจโลหิต

แผนเดิมคือพอได้ไหมใจโลหิตมาแล้วก็จะส่งให้ไป๋ซวงไปดูแล