บทที่ 1454

ชินอ๋องเซียวคิดจะรับมือกับเขาเช่นนี้ อยากเห็นเขาตายแบบนี้ เขาจะไม่เอาคืนบ้างได้อย่างไร

ฟู่จาวหนิงเมื่อคืนก็คุยกับฟู่จิ้นเชินอยู่นานเลยจริงๆ

แม้ว่านางจะไม่ได้มีความรู้สึกลึกซึ้งนักกับพ่อแท้ๆ คนนี้ ยิ่งไปกว่านั้นสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินก็ยังทิ้งนางกับท่านปู่ไปสิบกว่าปี ไม่ได้ทำหน้าที่ของลูกชายและพ่อที่ดี จะมากน้อยก็ทำให้นางขัดเคืองใจอยู่บ้าง

แต่ว่าเขาเองก็ลำบากอยู่บ้าง นางเองก็ปฏิเสธท่านปู่กับเสี่ยวเฟยไม่ได้ แล้วท่านปู่กับเสี่ยวเฟยก็อยากจะให้ครอบครัวพร้อมหน้ากันขนาดนั้น นางเองก็ยิ่งทำมันพังไม่ได้

ในเมื่อต้องเป็นครอบครัวกันแล้ว เช่นนั้นครอบครัวก็ต้องร่วมกันเผชิญหน้ากับปัญหา

หลังจากคุยกับฟู่จิ้นเชินอย่างยาวนาน นางเองก็พบว่า ฟู่จิ้นเชินที่หลังจากได้ความทรงจำคืนและรักษาอาการป่วยแล้ว เป็นคนที่ฉลาดมาก กระทั่งยังดูร้ายกาจในใจอยู่ด้วยหน่อยๆ

ยิ่งไปกว่าเขายังวางแผนขั้นต้นไว้แล้ว สำหรับเรื่องราวต่อจากนี้

ที่เขาคิดจะคุยกับนาง คือหวังว่านางสามารถนำการจัดวางและวิธีการของพวกเขาภายใต้เงื่อนไขที่ว่าจะไม่ทำร้ายอ๋องเจวี้ยนและตัวนางบอกกับตัวเขาได้ เช่นนี้หลังจากนี้เขาจึงสามารถร่วมมือกับพวกนางได้ในเวลาที่เหมาะสม

ฟู่จาวหนิงพูดกับเขาไปเยอะมาก

ในคุกก็นอนไม่ค่อยสบายจริงๆ ต่อให้นางเตรียมของเอาไว้มากมาย แต่ภายใต้สิ่งแวดล้อมเช่นนั้นจะไปสบายตัวได้อย่างไรกัน?

ดังนั้นหลังจากกลับบ้าน แม้จะนอนช้าหน่อย และตื่นไวหน่อย แต่นางก็รู้สึกว่ากำลังวังชาดีขึ้นมาก

"คิดไม่ถึงว่านอนที่บ้านแค่ครึ่งคืนจะกระปรี้กระเปร่าได้ขนาดนี้ ดูท่าในคุกนั่นจะสิ้นเปลืองพลังงานมากจริงๆ"

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ

เสี่ยวเถาเข้ามาจัดการผมเผ้านาง พอได้ยินคำนี้ก็อดกังวลเซียวหลันยวนขึ้นมาไม่ได้

"คุณหนู แล้วอ๋องเจวี้ยนต้องอยู่ในคุกนานขนาดนั้นจริงหรือ?"

นี่เพิ่งจะสี่ห้าวัน ยังหากับสองเดือนอีกนานเลย

ฟู่จาวหนิงเองก็ปวดใจ "ตามหลักการคือเช่นนั้น แต่ว่า ข้าตอนนี้รู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้ว"

ทำไมนางถึงฟังคำพูดของเซียวหลันยวน ว่าให้กล้ำกลืนอีกหน่อย ถึงอย่างไรคนคนนั้นก็เป็นองค์จักรพรรดิ ถ้าทำให้องค์จักรพรรดิเสียหน้าอยู่ตลอด ถึงตอนนั้นถ้าเขาจะเอาคืนจริงๆ จะเป็นเรื่องใหญ่ไหมนะ?

ทำให้เดือดร้อนแบบนี้ มันน่ารำคาญมากเลย

"คุณหนูคิดจะช่วยอ๋องเจวี้ยนออกมาหรือ? จะเข้าวังไปขอร้ององค์จักรพรรดิหรือ?" เสี่ยวเถาถาม