บทที่ 1473

ถุงผ้าที่แอบยัดเข้าไปในบ้านตระกูลฟู่ เดิมทีไม่น่าจะถูกพบเร็วขนาดนี้

เพราะของสิ่งนั้นถูกซ่อนอยู่ในของขวัญที่คนเหล่านั้นส่งเข้ามา แล้วยังเปลี่ยนคนอีกด้วย

หรือก็คือมีคนกลุ่มหนึ่งเอาของส่งมาที่บ้านตระกูลฟู่ก่อน จากนั้นก็มีคนกลุ่มที่สอง ตอนที่ทั้งคึกคักและวุ่นวายนั้น ก็มีคนแอบเอาถุงผ้านั่นยัดเอาไว้ในจุดที่ไม่ดึงดูดสายตา

ฟู่จิ้นเชินกลับเสิ่นเชี่ยวกลับเมืองหลวง กลับบ้านตระกูลฟู่ ก็มีคนเข้ามาเยี่ยมเยือนกันไม่ขาดสายหลายวัน

ไม่ว่าจะเป็นใคร เป้าหมายอะไร ฟู่จิ้นเชินหากคิดจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของเมืองหลวงในช่วงสิบปีนี้ให้เร็วที่สุด เขาต้องไม่ปฏิเสธการมาเยี่ยมของคนเหล่านี้

คนเก่าแก่มาเยี่ยมเยียน ยังสามารถช่วยตรวจสอบความจริงในครั้งนั้นได้

แม้จะยืนยันแล้วว่าพิษครั้งนั้นไม่ใช่เสิ่นเชี่ยวที่เป็นคนวาง แต่พวกเขายังต้องหาคนวางยาตัวจริงอีก

รู้ว่าอีกฝ่ายคือลัทธิเทพทำลายล้าง แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร

ถ้าจับออกมาได้ บางทีอาจจะรู้ไปที่รังที่ซ่อนของลัทธิเทพทำลายล้าง

และนั่นถึงจะสามารถปลดปมที่อยู่ระหว่างพวกเขาและอ๋องเจวี้ยนได้

แต่ว่าเช่นนี้ก็มีความเสี่ยงอยู่

อย่างเช่นวันนี้ที่ถูกคนแอบส่งของเข้ามา นี่ก็คือหนึ่งความเสี่ยง

แต่ว่าฟู่จิ้นเชินก็ยังพบ

"เขาน่าจะได้ยินว่าในคุกมีคนป่วยขังอยู่ตรงข้ามท่าน จากนั้นพอเข้าไปวันเดียว ท่านก็เป็นลมล้มลงไป" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

นางกลับคิดไม่ถึงเลย สิบแปดปีผ่านไป ฟู่จิ้นเชินยังสามารถหาเส้นสายบางส่วนกลับมาได้

มิตรภาพมันพึ่งพาได้ขนาดนี้เชียว? ร้ายกาจมาก

"ท่านอ๋อง ท่านไม่เป็นไรหรือ?" จงเจี้ยนถาม

"ข้าไม่เป็นไร ของนั่นเจ้าสัมผัสไปหรือยัง?"

"คุณชายฟู่ตอนนั้นอยากจะเข้าไปหาด้วยตนเอง แต่ข้าน้อยแย่งออกมาก่อน ตอนที่เห็นยังไม่ได้สัมผัส คุณชายฟู่ก็ได้กลิ่นเหม็ด เขาจึงห้ามข้าไว้ที่ประตู"

จงเจี้ยนตอนนี้รู้สึกนับถือฟู่จิ้นเชินขึ้นมา