บทที่ 1477

"เสียมารยาทแล้ว"

เซียวหลันยวนให้ขุนพลองครักษ์มาคุยเพียงลำพัง

มีคนส่งชาร้อนเข้ามา

ที่นี่ค่อนข้างลับพราง ไม่มีคนเดินเข้ามา รอบๆ เงียบสงบ

แต่กลับอยู่ใกล้วังจักรพรรดิมาก

อันที่จริงในวังจักรพรรดิก็ยังมีตำหนักที่เตรียมไว้ให้สำหรับองครักษ์เงามังกร แต่เพราะตอนนี้อำนาจการควบคุมองครักษ์เงามังกรอยู่ในมือเซียวหลันยวน ดังนั้นองค์จักรพรรดิจึงพูดไว้นานแล้ว ว่าพวกเขาอยู่ในนั้นมันไม่เหมาะสม

ตอนแรกองค์จักรพรรดิให้โจทย์ยากกับเซียวหลันยวน บอกว่าองครักษ์เงามังกรจะอยู่ในตำหนักเงา แต่ก็ห้ามอยู่ห่างจากวังจักรพรรดินัก

ไม่ว่าอย่างไร โดยผิวเผินแล้ว พวกเขาก็ยังต้องรับผิดชอบคุ้มครององค์จักรพรรดิอยู่ดี

องค์จักรพรรดิกำลังคิด พอเป็นเช่นนี้ขอบเขตก็จะหดเล็กลง ถึงตอนนั้นค่อยส่งคนไปหาสถานที่พักกับที่ฝึกขององครักษ์เงามังกร แล้วค่อยส่งคนไปจับตาดู

เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เท่ากับองครักษ์เงามังกรอยู่ใต้หนังตานี่แล้ว

น่าเสียดาย หลายปีมานี้ คนขององค์จักรพรรดิก็ยังหาไม่เจอมาโดยตลอด

แน่นอนว่าเขาเคยส่งสัยว่าเซียวหลันยวนไม่ได้จัดองครักษ์เงามังกรให้พักอยู่ใกล้ๆ วังจักรพรรดิ ดังนั้นจึงยังเคยออกคำสั่งโจมตีกะทันหัน ให้เขาส่งองครักษ์เงามังกรออกมาทันที

ถ้าหากตอนนั้นเขาไม่สามารถให้องครักษ์เงามังกรตรงเข้ามาในช่วงสั้นๆ ได้ นั่นก็คือเขาไม่ได้ทำราชโองการ

คิดไม่ถึงว่า องครักษ์เงามังกรกลับเข้ามาอย่างรวดเร็ว อธิบายได้ว่าพวกเขาอยู่พักอยู่ไม่ห่างนี่เอง

นี่ยิ่งทำให้องค์จักรพรรดิสงบใจไม่ได้เอาเสียเลย

แต่พวกอ๋องเก่าแก่ในราชวงศ์บอกกับเขาว่า องครักษ์เงามังกรไม่มีทางทรยศองค์จักรพรรดิ ต่อให้พวกเขาจะเข้ามาปกป้องได้ไม่ทันท่วงที และอ๋องเจวี้ยนไม่มีทางที่จะสั่งให้พวกเขามาทำร้ายพระองค์

เช่นนี้ถึงทำให้องค์จักรพรรดิฝืนสงบใจลงได้บ้าง

หรือก็คือ องครักษ์เงามังกรถึงแม้จะอยู่ในมือเซียวหลันยวน แต่อำนาจก็ยังมีเส้นต่ำสุดที่ไม่ควรล้ำอยู่ เซียวหลันยวนไม่มีทางสั่งให้พวกเขาช่วยชิงบัลลังก์สังหารจักรพรรดิแน่นอน

ขุนพลองครักษ์พิจารณาเซียวหลันยวนผาดหนึ่ง ถอนใจแผ่วเบาออกมา

"ท่านอ๋องสบายดีแล้วจริงๆ"