บทที่ 1499

ฟู่จาวหนิงมองเซียวหลันยวน จู่ๆ ในสมองก็แวบขึ้นมา ถามขึ้นอย่างแปลกใจ "ท่านคงไม่ได้คิดจะไปตงฉิงหรอกใช่ไหม?"

นางเองก็ไม่รู้ว่าว่าทำไมตนเองจู่ๆ จึงมีความคิดเช่นนี้

เป็นเพราะแผนที่แผ่นดินในห้องหนังสือของเซียวหลันยวนช่วงนี้ เปลี่ยนไปแล้วหรือ? เปลี่ยนไปที่ชายแดนเขตแคว้น และตงฉิงเองก็อยู่ด้านบนนั้น

เดิมทีเขาอยากจะหาสถานที่ที่เหมาะสมของพวกเขาในเขตแดนแคว้นเจาสักแห่ง

แต่ตอนนี้ เปลี่ยนเป็นตงฉิงแล้วหรือ?

"หนิงหนิง ทำไมเจ้าถึงได้ฉลาดขนาดนี้?" เซียวหลันยวนอดเขี่ยที่คางนางไม่ได้ ก้มหน้าลงมาจูบนางไปทีหนึ่ง

นางฉลาดขนาดนี้ ยิ่งทำให้เขาชอบมากขึ้นไปอีก

"ที่นั่นปลอดภัยไหม?"

ฟู่จาวหนิงยังไม่ได้สนับสนุนหรือคัดค้าน แค่ถามคำถามนี้ขึ้นมาก่อน

ถึงอย่างไร บนจดหมายของหลานหรงก็เขียวไว้ว่า ที่นั่นลาดเอียงลงไปจนเป็นเหวลึก ยิ่งไปกว่านั้นการล่มสลายของตงฉิงก่อนหน้านี้ คือภูเขาทั้งลูกเทลาดลงมา แล้วครั้งนี้ยังเกิดแผ่นดินไหวที่น่ากลัวขึ้นอีก พื้นที่ผืนนั้นของตงฉิงมันปลอดภัยแน่หรือ?

"เจ้ารู้ไหมว่าพ่อของเจ้าคารวะใครเป็นอาจารย์?" เซียวหลันยวนจู่ๆ ก็ถามคำถามนี้ขึ้นมา

คุณชายฟู่ที่เขาพูดถึงก่อนหน้านี้ ก็หมายถึงฟู่จิ้นเชินนั่นเอง

ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้มาคุยกันจัริงจังเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตเลย แต่ทั้งสองฝ่ายล้วนยอมรับกันไปแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด

ดังนั้น เซียวหลันยวนจึงยังไม่เรียกว่าพ่อตา แต่ก็ไม่ถือเป็นศัตรูแล้วจริงๆ แล้วยังมีฟู่จาวหนิงที่อยู่ตรงกลางอีก จึงเรียกเขาว่าคุณชายฟู่

คุณชายฟู่ช่วงนี้ก็ค่อนข้างมีชื่อเสียงในเมืองหลวง

"ใครหรือ?"

ฟู่จาวหนิงไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ฟู่จิ้นเชินมีอาจารย์ด้วย?

"คนคนนั้นก็เป็นคนเก่าแก่ของปรมาจารย์ฉือเชิน มากความสามารถ กระทั่งเสิ่นเสวียนลุงของเจ้าก็ยังเคยถูกชี้แนะด้วย เขาสกิลโม่ ใต้หล้าเรียกกันว่าปราชญ์อาวุโสโม่"