บทที่ 1619

เรื่องนี้เจ้ากลับไปถามพ่อเจ้าดู พวกเจาจะเอาของออกมาได้แค่ไหน ข้าจะใช้เงินที่ได้มาจากพวกนาง แล้วข้าเองก็จะเติมเข้าไปส่วนหนึ่ง หลังจากซื้อกับเจ้าทางนั้นก็จะขนไปที่เมืองเจ้อ

ถึงแม้นางจะไม่อยากถูกเฉินฮ่าวปิงชี้นิ้วสั่ง แต่แผนของเฉินฮ่าวปิง ก็มีบางส่วนที่ตรงกับแผนการของนางพอดี

"พ่อของข้าอันที่จริงช่วงนี้ก็เตรียมของเอาไว้แล้วส่วนหนึ่ง" ฟางซือฉิงรู้สึกเชิงขอโทษขึ้นมา "ก่อนหน้านี้ตอนที่สถานที่อื่นเกิดภัยพิบัติ พ่อแม่ข้าก็บริจาคสิ่งของกับเงินไป"

"ผู้เฒ่าฟางไม่เคยบอกมาก่อนหรือ?"

"ไม่เลย ท่านพ่อบอกข้าว่า ทำเรื่องเหล่านี้ต้องทำด้วยใจ ไม่จำเป็นต้องออกไปตะโกนร้องป่าว"

"คำพูดนี้ก็ถูกต้อง ผู้เฒ่าฟางเป็นคนดี แต่ว่า วันนี้เจ้าเองก็เห็นแล้ว ขนาดเฉินฮ่าวปิงที่เพิ่งเข้าเมืองหลวงยังไม่ทันหยั่งเท้ามั่นคงดีก็จับจ้องตระกูลฟางเสียแล้ว นี่อธิบายอะไรได้ล่ะ?"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกนับถือเศรษฐีฟาง เขาไม่ใช่คนที่ไร้ความเมตตาเพื่อความร่ำรวย

"อธิบายได้ว่าอะไรหรือ?" ฟางซือฉิงงงงันไป

"อธิบายได้ว่าบางครั้ง การทำบุญก็ควรจะพูดออกไปบ้าง"

ฟู่จาวหนิงตบมือนางเบาๆ "ชื่อเสียงที่ดีบางครั้งก็เป็นเกราะคุ้มกันอย่างหนึ่ง"

เพียงแต่ระดับตรงกลาง ก็ต้องใช้ตัวเองเข้าควบคุม เชื่อว่าที่เศรษฐีฟางทำธุรกิจให้ใหญ่โตได้ขนาดนี้ สามารถควบคุมได้เป็นอย่างดี นางก็แค่เตือนขึ้นมาเท่านั้น

"ข้ารู้แล้ว หลังจากข้ากลับไปจะบอกกับพ่อข้าดู จวหนิง เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะต้องให้พ่อกับแม่พยายามเตรียมของเหล่านี้"

"ในสามวันเตรียมได้เท่าไรก็เท่าไร"

"ได้"