บทที่ 1627

เฉินฮ่าวปิงมองต่งฮ่วนจือ

นางสามารถใช้วัตถุดิบยาของพันธมิตรโอสถทำการกุศลต่อได้ และยังพังแผนการของฟู่จาวหนิงได้อีก ทำให้นางไม่ได้รับวัตถุดิบยา

หลังจากเฉินฮ่าวปิงกลับมาพูดเรื่องวันนี้กับฮูหยินเฉิน ฮูหยินเฉินโกรธมาก

ดังนั้นนางจึงคิดวิธีนี้ออกมา รู้สึกว่าพวกนางตอนนี้รับมือฟู่จาวหนิงไม่ไหว แต่ถ้าลงแรงกับต่งฮ่วนจือทางนี้สักหน่อย สร้างความลำบากให้กับฟู่จาวหนิงได้บ้างก็ยังดี

มีสิทธิ์อะไรที่จะยอมให้ฟู่จาวหนิงทำทุกอย่างได้ราบรื่นขนาดนั้น?

ต่งฮ่วนจือถ้าหากขัดฟู่จาวหนิงได้ ไม่ใช่แค่ฟู่จาวหนิงจะไม่ชอบใจ แต่ผู้อาวุโสจี้ก็จะโกรธด้วย ถ้าผู้อาวุโสจี้โกรธ ฟู่จาวหนิงก็จะอารมณ์ไม่ดี

ดังนั้น ขอแค่กล่อมต่งฮ่วนจือ ก็จะทำได้ฟู่จาวหนิงอึดอัดได้ ดีจะตาย?

ดังนั้น จึงได้เห็นเฉินฮ่าวปิงที่มาแสดงความอ่อนแอออดอ้อนต่งฮ่วนจือในตอนนี้

นางรู้สึกว่า ความรักทีต่งฮ่วนจือมีให้นาง เรื่องนี้ไม่ใช่จะทำไม่สำเร็จ

แต่ตอนได้ยินคำพูดของนาง ต่งฮ่วนจือก็งงงันไปครู่หนึ่ง

"ลุงต่ง..." เฉินฮ่าวปิงดึงแขนเสื้อของเขา "ได้ไหม?"

ต่งฮ่วนจือดึงแขนเสื้อในมือนางกลับมา

"เรื่องนี้ไม่ได้"

"ทำไมล่ะ?"

"อันดับแรก วัตถุดิบยาที่เจ้าคิดจะเอาไปบรรเทาภัยแน่นอนว่าไม่ใช่จำนวนน้อยๆ กฏของพันธมิตรถ้ามากกว่าสิบห้าตำลึงจะไม่ให้ซื้อเชื่อ" การดูแลจัดการในพันธมิตรโอสถของต่งฮ่วนจือนั้นเคร่งครัดมาก

แล้วจะให้นางซื้อเชื่อวัตถุดิบยามากขนาดนั้นได้อย่างไร!

"ข้าตอนนี้ไม่ใช่ยังไม่มีเงินหรือ? แต่ข้าเป็นท่านหญิงแล้ว หลังจากนี้พอมีเงินจะต้องเอามาคืนแน่นอน จะว่าไป วัตถุดิบยาในคลังพวกนั้น ก็คงยังขายไม่หมดชั่วคราวกระมัง"

"นั่นมันคนละเรื่องกัน ซื้อเชื่อไม่ได้จริงๆ"

"ข้า..." ต่งฮ่วนจือโกรธ "เช่นนั้นท่านก็ปล่อย ข้าจะไปาหาเงิน!"

"เจ้าจะไปหานานแค่ไหน" ต่งฮ่วนจือถาม

"สิบวัน ไม่สิ ครึ่งเดือน ครึ่งเดือนข้าจะต้องรวบรวมมาได้แน่ ท่านเก็บวัตถุดิบยาเอาไว้ก่อน"

ต่อให้นางไม่ได้วัตถุดิบยา เช่นนั้นก็ต้องให้ฟู่จาวหนิงได้ไปไม่ได้

ฟู่จาวหนิงไม่มีวัตถุดิบยา ดูซิว่านางจะไปเป็นหมอเทวดาหลี่ที่เมืองเจ้ออย่างไร ไม่มียา หมอก็เป็นได้แค่พวกเปล่าประโยชน์

ต่งฮ่วนจือมองสีหน้าโกรธของนาง จู่ๆ ก็รู้สึกผิดปกติหน่อยๆ