บทที่ 1666

ใต้เท้าผู้พิพากษาตอบคำถามเขาด้วยสีหน้าท้อแท้ "รองแม่ทัพเก๋อ ไม่ใช่ว่าข้าให้ฟู่จาวเฟยกลับไปนะ แต่อ๋องเจวี้ยนบอกว่าจะพาเขาไปที่คุกเอง"

"แล้วอ๋องเจวี้ยนส่งเฮ่อเหลียนเฟยไปคุกไหม?"

"เมื่อคืนนี้ก็ไปจริงๆ ตอนนี้เองไม่รู้ว่าอยู่ในคุกไหม"

"ไป! ไปดูที่คุก!"

เก๋อมู่กวงก็เลยพาคนไปที่คุก

หัวหน้าคุกก้มหน้าเข้ามาต้อนรับ "รองแม่ทัพเก๋อ เมื่อคืนนี้อ๋องเจวี้ยนพาคุณชายฟู่มาจริงๆ แต่ตอนหลังเขาก็เปลี่ยนใจแล้ว"

"แล้วตอนนี้คนล่ะ?"

"น่าจะอยู่ที่จวนอ๋องเจวี้ยน"

ให้ตาย...เถอะ

เก๋อมู่กวงอดสบถด่าออกมาไม่ได้ มีเหตุผลแบบนี้ด้วยเรอะ เขารู้สึกว่าตัวเองถูกจูงไปจูงมาจนครบรอบแล้ว!

เพียงแต่เขายังไม่รู้ ว่าเรื่องที่ตนเองเจอกับฮูหยินถังเมื่อวานนี้ เป็นสิ่งที่ฟู่จิ้นเชินจัดการ เพื่อถ่วงเวลาเขาไว้

เขาถูกจูงไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

"โป๋จีล่ะ?"

"รองแม่ทัพเก๋อ เรื่องนี้ท่านวางใจได้ คนยังอยู่ในคุกขอรับ รับประกันไม่มีหาย" หัวหน้าคุกรีบรับรองมา

เก๋อมูกวงเข้าไปดูเองกับตา

ในห้องขังมืดทึม โป๋จีถูกตรวจเหล็กล่ามไว้นอนอยู่บนกองฟาง แน่นิ่งไม่ขยับ

"เกิดอะไรขึ้นกัน?"

"รองแม่ทัพเก๋อ เขาหลับอยู่ แล้วก็หิวด้วย"

เก๋อมู่กวงเปิดประตูห้องขัง เข้าไปแตกที่จมูกโป๋จี ก็ไม่เป็นไรจริงๆ

"ดูแลคนให้ดี! รอข้าพาเฮ่อเหลียนเฟยกลับมา ค่อยมาสอบสวนด้วยกัน!"

"ขอ ขอรับ" หัวหน้าคุกส่งคนออกจากคุกอีกครั้ง

พอเห็นว่าเก๋อมู่กวงออกไปแล้ว ผู้คุมก็ถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ "หัวหน้า ท่านว่ารองแม่ทัพเก๋อไต่สวนโป๋จีก่อนไม่ได้หรือ? ทำไมต้องรอจับฟู่จาวเฟยมาให้ได้ก่อนกัน?"