บทที่ 1774

เซียวหลันยวนได้ยินเสียงหัวเราะของฟู่จาวหนิงก็รู้สึกว่าสิ่งที่นางอยากพูด ไม่น่าจะใช่เรื่องดี

"อะไรหรือ?"

"สร้างจักรพรรดิหุ่นเชิดขึ้นมา จากนั้นท่านก็ไปเป็นผู้สำเร็จราชการแทน เช่นนี้ก็ไม่ต้องมีสนมวังหลังแล้ว แล้วก็ไม่ต้องถูกคนคอยกดดันด้วย"

เซียวหลันยวนปิดปากของนางไว้

"ข้าไม่เคยเห็นใครที่กล้าแบบเจ้ามาก่อนเลย กล้าพูดมันทุกอย่าง"

"อุ๊บๆ..." ก็ไม่ใช่ท่านให้ข้าพูดหรือไรกัน?

เซียวหลันยวนเข้าใจความหมายของนาง

"อืม ข้าคือคนที่แหกคอกบุ่มบ่ามเสิบสานแบบนั้นนั่นล่ะ ใครจะรู้ว่าเจ้ายังกล้ายิ่งกว่าข้าเสียอีก

เขาคิดมาตลอดว่ามีแต่เขานี่ล่ะที่กล้าพูดจาเหลวไหล

ฟู่จาวหนิงหัวเราะคิกคัก

ทั้งสองคนหยอกล้อกันอยู่ครู่หนึ่ง

เซียวหลันยวนจึงพูดอย่างเป็นทางการ "อันเหนียนบอกว่าเจ้าจะไปซื้อยาจากโรงยาทงฝูหรือ?"

"เรื่องนี้เขาก็บอกท่านด้วยหรือเนี่ย?"

ฟู่จาวหนิงดึงแขนเขา "ถ้าซื้อจากพันธมิตรโอสถได้ก็จะดีกว่า แต่ว่าร้านสาขาที่อยู่ใกล้ที่นี่ที่สุด ศิษย์พี่รองก็ขนวัตถุดิบยาเข้ามาหมดแล้ว ถ้าจะหาอีกก็ต้องไปหาสถานที่ที่ไกลออกไปหน่อย แต่โรงยาทงฝูของเมืองหลวงกับในเมืองเจ้อ พวกเรายังไม่ได้เข้าไปหาเลย"

อาจารย์เคยบอกไว้ ผู้นำตระกูลซือถูดุร้ายโหดเหี้ยม บางครั้งวิธีการก็ไม่ค่อยจะสะอาดนัก ยิ่งไปกว่านั้นยังชอบเป็นศัตรูกับพันธมิตรโอสถแล้วมาแย่งยาอยู่บ่อยๆ

ดังนั้นโรงยาทงฝูเป็นไปได้ว่าจะมีวัตถุดิบยาเก็บไว้จำนวนมาก

"อาจารย์บอกว่า โรงยาทงฝูแต่ก่อนเคยทำเรื่องแบบนี้ คือรอให้มีโอกาส รอตอนที่พันธมิตรโอสถใช้ยาจนหมด ตอนนั้นโรงยาทงฝูก็สามารถโขกราคาวัตถุดิบยาขึ้นไปได้ จากนั้นค่อยเอาของที่กักไว้มาขาย"

นี่เป็นสิ่งที่จดหมายของผู้อาวุโสจี้บอกไว้

"ตอนนี้พวกเราต้องการวัตถุดิบยา วัตถุดิบยาที่ไว้ใช้รักษษอาการหวัดพวกนี้ พอถึงหน้าหนาวกับช่วงต้นปีของทุกปีจะมีความจำเป็นมาก มีปริมาณการใช้สูง ดังนั้นอาจารย์จึงคาดเดาว่า โรงยาทงฝูต้องกักตุนวัตถุดิบยาพวกนี้ไว้ไม่น้อยเลย

นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ฟู่จาวหนิงคิดจะไปซื้อยาจากโรงยาทงฝู