บทที่ 1869

ทหารห้าพัน ถ้าล้อมโจมตีเขาคนเดียว แค่ยื้อเวลาเขาก็ตายได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ฟู่จาวหนิงเองก็รู้สึกว่าองค์จักรพรรดิน่าจะใช้โอกาสนี้เอาชีวิตเซียวหลันยวน

ตอนนี้ถ้าเซียวหลันยวนออกไปคนเดียว ก็จะเข้าทางอีกฝ่ายพอดี

"หนิงหนิง เจ้ามาทำไมกัน? กลับไปซะ"

เซียวหลันยวนพอเห็นฟู่จาวหนิงเข้ามาก็ร้อนรนขึ้นแล้ว เดิมทีเขายังใจเย็นอยู่ แต่พอเห็นฟู่จาวหนิงยืนอยู่บนหอเมือง เขาก็หน้าเปลี่ยนสี

"ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร?"

ฟู่จาวหนิงไม่สนใจเขา มองไปที่ใต้หอเมือง

โจวติ้งเจินพอเหลือบมองก็เห็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวบนหอเมือง เขาหรี่ตาลง "หญิงสาวคนนั้นคือฟู่จาวหนิงพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรึอ?"

ถ้าจับฟู่จาวหนิงไว้ได้ อ๋องเจวี้ยนจะยอมแพ้หรือเปล่า?

ถึงตอนนั้นถ้าล่อเขาไปที่ภูเขา ขณะที่โกลาหล อ๋องเจวี้ยนไม่ระวังสะดุดล้มในกองเพลิง ก็ไม่มีคนช่วยเหลือได้ทัน...

ความคิดนี้ก็ไม่เลวอยู่กระมัง?

"นั่นน่าจะเป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยน ลือกันว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนกล้าหาญเกินใคร และยังหยิ่งทะนงมากด้วย ใช้วิชาแพทย์อหังการเข้าไปได้ถึงในวัง กระทั่งยังไม่เห็นองค์จักรพรรดิในสายตา หญิงสาวที่ยังกล้าขึ้นมาบนหอเมืองตอนนี้ ต้องเป็นนางแน่นอน"

"กระทั่งองค์จักรพรรดิก็ไม่อยู่ในสายตารึ? ถ้าอย่างนั้นก็คงบ้าจริงๆ"

โจวติ้งเจินหัวเราะขึ้นอย่างสนใจ "ไม่รู้ว่าถ้านางเห็นฉากคนเป็นพันถูกเผาตายในภูเขา จะยังรักษาความใจเย็นนี้ได้อีกไหม"

หมอเทวดาสินะ?

ในกองทหาร ถ้าหากมีหมอหญิงสักคน ก็น่าจะไม่เลวอยู่

โจวติ้งเจินเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้นี้

เขารู้ถึงความคิดองค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิให้สัญญาณกับเขา ว่าการมาเมืองเจ้อครั้งนี้ ถ้าสามารถหาโอกาสได้ก็จัดการอ๋องเจวี้ยน...