บทที่ 1943

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นนึกถึงเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงทันที

"กระทั่งอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็ไม่มีใครรู้ว่าท่านเป็นหญิง"

เป็นไปไม่ได้เลยที่นี่จะเป็นการปลอมตัวเพียงชั่วคราวชั่วครู่

หยวนอี้เงียบไปครู่หนึ่ง "ถูกต้อง นับตั้งแต่ที่ข้าเกิด ก็ถูกแม่ข้าเลี้ยงเป็นลูกชายมาตลอด ตลอดหลายปีนี้ ข้าเองก็มองตนเองเป็นผู้ชาย ไม่เคยสวมชุดเสื้อผ้าผู้หญิงมาก่อนเลย"

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อทำให้ตัวเองสูงขึ้นมาหน่อย นางจึงพยายามฝึกยุทธ์ กระโดดโลดเต้นอะไรพวกนี้

นางสูงกว่าหญิงสาวทั่วไประดับหนึ่ง แต่ก็ยังดูอ้อนแอ้นกว่าชายหนุ่มทั่วไป

ดีที่ เอกลักษณ์ของหญิงสาวของนางไม่ชัดเจนมากนัก หลังจากสวมผ้าคาดอกก็ราบเรียบไปแล้ว

และเพื่อท่านพ่อให้ความสำคัญกับตัวนาง เชื่อว่านางมีความสามารถ ตั้งแต่เล็กจนโต นางจึงถูกแม่บีบคั้นให้เรียนมันทุกอย่าง มีอะไรก็ทุ่มเทเรียนมาทั้งหมด ไต่เต้าขึ้นมาทีละก้าวๆ โดดเด่นเปล่งประกายในแคว้นหมิ่น แล้วยังกลายเป็นคนโปรดขององค์จักรพรรดิอีกด้วย

แต่ว่า จากอายุที่เติบโตขึ้น จะปิดบังต่อไปก็ลำบากมากจริงๆ

นางไม่คิดจะใช้ตัวตนชายไม่แท้นี้แต่งงานรับภรรยา แล้วค่อยมาคิดหาวิธีให้ภรรยาตั้งท้องลูกคนอื่น แล้วบิดเบือนต่อไป ดังนั้น นางต้องการให้ท่านพ่อกับคนตระกูลหยวน รวมถึงองค์จักรพรรดิ และคนทั้งเมืองหลวงได้รู้ ว่าหญิงสาวก็สามารถสร้างชื่อเสียงได้เช่นกัน

หญิงสาว ก็สามารถทำสิ่งที่ผู้ชายทำได้เช่นกัน

ถึงตอนนั้น นางก็จะกลับไปแต่งตัวเป็นหญิงสาวได้อย่างเปิดเผย และพวกเขาก็จะไม่ดูถูกที่นางเป็นหญิงสาว

แต่ก่อนที่จะพิสูจน์ก้าวนั้นได้ นางก็ไม่กล้าเสี่ยง

ดังนั้น หยวนอี้จึงเลือกฟู่จาวหนิง

นางจะพาฟู่จาวหนิงไปที่แคว้นหมิ่น ให้ช่องว่างที่ฟู่จาวหนิงจะแสดงความสามารถได้

ถึงตอนนั้นนางจะสนับสนุนฟู่จาวหนิงให้ขึ้นไปยังจุดสูงสุดที่แม้แต่ผู้ชายก็ยังยากจะเอื้อมถึง ถึงตอนนั้น ทุกคนก็จะเชื่อว่า หญิงสาวเองก็ทำได้เช่นกัน!