บทที่ 1985

ชื่อเสียงของอุทยานเขาเฉิงอวิ๋น เหตุผลสำคัญส่วนใหญ่มาจากเจ้าของอุทยานคนก่อนสร้างไว้ หรือก็คือสามีของฮูหยินเฉิงนั่นเอง

พูดได้ว่า ทั้งเมืองจื่อซวีตอนนี้ที่คึกคักได้ขนาดนี้ ถือว่าเป็นผลงานของเจ้าอุทยานเช่นกัน

"ตอนที่ท่านลุงเจ้าอุทยานยังมีชีวิตอยู่ ทุกปีจะออกทั้งเงินลงทั้งแรง พาคนไปสร้างถนนสร้างสะพานไปทั่วเมือง ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่มีขบวนพ่อค้าเดินทางมา ก็มักจะเชิญพวกเขากินข้าวร่ำสุรา พยายามแนะนำเมืองจื่อซวีนี้อย่างเต็มที่ และก่อนที่พวกเขาจะจากไปก็ยังมอบของขวัญให้พวกเขาอีกไม่น้อย หวังว่าหลังจากพวกเขาออกไปแล้ว จะบอกเล่าเรื่องเมืองจื่อซวีให้กับคนภายนอกได้ฟังบ้าง"

เซียวหลันยวนเล่าเรื่องอุทยานเขาเฉิงอวิ๋นกับเมืองจื่อซวีให้ฟู่จาวหนิงฟัง

"การค้าของอุทยานเขาเฉิงอวิ๋นเองก็ทำไปถึงภายนอกด้วย ด้านนอกเองก็พูดถึงเมืองจื่อซวีอยู่ไม่น้อย ดังนั้นจึงค่อยๆ มีชื่อเสียงขึ้นมา บวกกับยอดเขาโยวชิง ความนิยมก็มากขึ้นเรื่อยๆ คนในเมืองล้วนรู้ถึงคุณูปการที่อุทยานเขาเฉิงอวิ๋นทำไว้ จึงได้เคารพต่ออุทยานเขาเฉิงอวิ๋นกัน"

ฟู่จาวหนิงฟังถึงตรงนี้ ก็ครุ่นคิดแล้วถามขึ้น "หรือก็คือ คนในเมืองตอนนี้ดีกับฮูหยินเฉิงมาก..."

"ส่วนใหญ่เป็นเพราะเจ้าอุทยานนั่นล่ะ ท่านน้าเฉิงแม้จะนิสัยใจคอดี แต่ความสามารถกับความเด็ดเดี่ยวของนางยังไม่เพียงพอ หลายเรื่องถ้าไม่มีเจ้าอารามมาดูแลหรือให้คำแนะนำนาง อุทยานเขาเฉิงอวิ๋นก็อาจจะอยู่มาจนถึงตอนนี้ไม่ได้"

จุดนี้เซียวหลันยวนรู้มาตลอด

กระทั่งหลายปีก่อนเขายังจัดการเรื่องเกี่ยวกับอุทยานเขาแทนฮูหยินเฉิงไปด้วยหลายเรื่อง

ที่อุทยานเขาเฉิงอวิ๋นยังอยู่มาได้ถึงตอนนี้ แล้วยังมีชื่อเสียงเหล่านั้นอยู่ หลักๆ ก็เพราะชื่อเสียงที่สั่งสมมาตั้งแต่ก่อนหน้า

"ในเมืองยังมีคนบางส่วนที่แต่ก่อนได้รับบุญคุณจากอุทยานเขา เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณ ช่วงหลายปีนี้ก็คอยช่วยท่านน้าเฉิงดูแลจัดการอุทยานเขา"

ฟู่จาวหนิงฟังถึงจุดนี้ก็พยักหน้าไม่ถามอะไรต่อ

นางเองก็รู้ว่าการพึ่งพาแต่บุญคุณในอดีตมันจะเดินอยู่ได้ไม่นานนัก อย่างมากก็ทำได้แค่ประคับประคองรักษาไว้เท่านั้น แต่ถ้าต้องการให้มีการสร้างสรรค์หรือพัฒนาสิ่งใหม่ๆ ออกมาก็ยากอยู่

จากความเข้าใจต่อตัวฮูหยินเฉิงในช่วงไม่กี่วันนี้ของนาง การที่อุทยานเขาเฉิงอวิ๋นจะมีการพัฒนาอะไรอีกนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย

จุดนี้เชื่อว่าเซียวหลันยวนเองก็น่าจะเข้าใจยิ่งกว่านาง แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาง และนางเองก็ไม่คิดจะสนใจด้วย

"ในอุทยานเขามีพ่อครัวคนหนึ่งชื่อเหล่าว่าน ฝีมือทำอาหารของเขาแม้จะยังเาทียบกับพ่อครัวตู้ไม่ได้ แต่ก็ถือว่ายอดเยี่ยมอยู่ อาหารที่ทำออกมาอร่อยมาก ดังนั้นข้าเลยอยากให้เจ้าได้ลองชิมดู"