บทที่ 2022

พอเห็นชีวิตจากในภวังค์นี้ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นรู้สึกตื่นเต้นจนน้ำตาไหลพรากลงมา ถึงแม้อ๋องเจวี้ยนจะไม่เคยใกล้ชิดกับนางเลย แล้วยังจากไปเร็วด้วย แต่นางก็รู้สึกว่าชายคนนั้นเป็นสามีของนาง รู้สึกภาคภูมิใจมาก

คนบนโลกไม่รู้ว่าอิจฉานางมากขนาดไหน แล้วเด็กที่รับเป็นลูกบุญธรรมคนนั้น โลกภายนอกก็ยังคิดว่าเป็นสายเลือดของนางกับอ๋องเจวี้ยนจริง นอกจากคนในที่รู้เรื่องไม่กี่คนแล้ว ไม่มีใครรู้ว่านางไม่เคยหลับนอนกับอ๋องเจวี้ยนเลย

องค์จักรพรรดิพี่ชายนางภายหลังก็ไม่ใช่ว่าไม่มาหาเรื่องนาง ทว่าล้วนถูกอ๋องเจวี้ยนขวางเอาไว้หมด

กระทั่งว่า เขาไม่ให้ลมฝนด้านนอกทำอะไรนางได้เลย พวกเขาแม้จะไม่ใช่สามีรรยาอย่างแท้จริง แต่เส้นทางเบื้องหน้านางก็ถูกกลบถมจนเรียบสะดวก

และเพราะโชคดีของนาง อ๋องเจวี้ยนพ้นจากอันตรายมาได้หลายครั้ง แล้วยังหาวัตถุดิบยาหาย้ายล้ำค่าหลายชนิดกลับมาด้วย ชีวิตของเขาจึงยืดไปได้หลายปี

จากที่คนนอกเห็น พวกเขาเป็นสามีภรรยาที่เข้ากันได้ดีมาก ต่างปกป้องส่งเสริมซึ่งกันและกัน

ชีวิตนั้นของนาง ถูกปกป้องเอาไว้อย่างดี และยังเป็นชีวิตที่มีเกียรติ

ต่อให้ตอนที่นางตาย ก็ยังมีความเสียใจจางๆ อยู่บ้าง เสียใจที่ตอนอ๋องเจวี้ยนยังมีชีวิต นางไม่ได้เป็นสามีภรรยาแท้จริงกับเขา ไม่ได้เป็นหญิงสาวที่แท้จริงของเขา ไม่ได้เป็นแม่ที่แท้จริง แต่นางก็ยังรู้สึกว่า นั่นเป็นเพราะอ๋องเจวี้ยนร่างกายอ่อนแอ ทำไม่ไหวจริงๆ ไม่ใช่ว่าเขารังเกียจนาง

อ๋องเจวี้ยนตอนนี้ก็อยู่ใจภวังค์ สิ่งที่เขามองเห็น คล้ายๆ กับที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเห็น จุดที่ไม่ค่อยเหมือนกันคือตัวเขาพยายามมากกว่า เขาเข้าใจในส่วนที่เป็นอำนาจสูงสุดของแคว้นเจาได้ชัดเจนกว่า

เขาเห็นคนเองประคับประคององค์รัชทายาทขึ้นบัลลังก์ เห็นว่าเขากุมจุดอ่อนของจักรพรรดิองค์ใหม่ไว้ จักรพรรดิองค์ใหม่ยอมก้มหัวให้เขาเป็นการส่วนตัว เขาต่างหากที่เป็นผู้อยู่เหนือแคว้นเจา

ไม่มีคนกล้าพูดไม่ดีกับเขาแม้แต่น้อย ทุกที่ที่เขาเดินผ่าน ทุกคนล้วนกราบกราน

เขาไม่เห็นภาพที่ตนเองตาย เห็นแค่ว่าเขายืนอยู่บนตำหนักจินหลวน ข้าราชการโห่ร้ององค์จักรพรรดิอายุยืนหมื่นปี ทว่า ก็ยังพูดว่าอ๋องเจวี้ยนอายุยืนพันปีด้วย

ช่างเป็นภวังค์อันเจิดจรัสและสูงส่งจริงๆ