บทที่ 2025

เจ้าอารามส่ายหัว

"แน่นอนว่าไม่ใช่ เจ้าไม่ใช่ว่าเห็นแล้วหรือ? อายวนสำคัญแค่ไหนกับแคว้นเจา ดังนั้นชะตาของเขาเองก็ส่งผลกระทบกับแคว้นเจ้ากระทั่งใต้หล้าด้วย คนข้างกายเขาเองก็สำคัญมากเช่นกัน ตอนนี้ดูแล้ว เจ้าช่วยเขาได้มาก เจ้าช่วยชีวิตเขา แต่ความเป็นจริงหลังจากที่เจ้ากับเขาอยู่ด้วยกัน ใจก็แคบลง วิสัยทัศน์เองก็แคบลงด้วย"

นี่ดูเป็นความผิดที่หนักหนามากจริงๆ

ความผิดใหญ่โตนี้จู่ๆ ก็ฟาดโครมลงมาบนหัวนางแล้ว

ฟู่จาวหนิงโกรธจนหัวเราะ

"ดังนั้น หลังจากเขากับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอยู่ด้วยกัน จิตใจก็จะกว้างขวาง วิสัยทัศน์จะกว้างไกลขึ้นงั้นหรือ?"

"ข้ารู้ว่าสำหรับเจ้าแล้วมันดูไร้สาระ แต่ความเป็นจริงก็เป็นเช่นนี้"

"มา ลองเล่าให้ละเอียด ข้าจะตั้งใจฟัง"

"อายวนให้ความสำคัญกับเจ้ามากเกินไป เจ้าตอนนี้กลายเป็นคนในดวงในเขา และกลายเป็ฯจุดอ่อนเขา ความคิดเขาจะไปอยู่กับการใช้ชีวิตร่วมกับเจ้า ให้เจ้าเบิกบานให้เจ้ามีความสุข แต่เรื่องอื่นจะไม่สนใจแล้ว"

น้ำเสียงของเจ้าอารามก็ดูสงบนิ่งมาก

"แต่ถ้าเขาอยู่กับองค์หญิงใหญ่ เช่นนั้นก็ต้องการแค่พระชายาคนเดียวเท่านั้น ความคิดเขาจะไม่อยู่บยนตัวองค์หญิงใหญ่มากนัก แล้วก็จะหันไปทำเรื่องใหญ่ที่เขาควรทำ"

"โชคขององค์หญิงใหญ่มีส่วนช่วยเหลือเขา ถึงตอนนั้นเขาจะมุ่งมั่นไปข้างหน้าอย่างเต็มที่ ไม่มีห่วงกังวลใด ใจเย็นมีสติ แน่นอนว่าจะก้าวสู่เป้าหมายที่สูงกว่าได้อย่างรวดเร็ว"

"ดังนั้น ข้าพูดแบบนี้เจ้าฟังเข้าใจไหม? เจ้าเองก็เป็นแม่นางที่มีความเห็นและเป้าหมายของตนเอง หลังจากอายวนอยู่กับเจ้า อย่างน้อยเวลาและพลังงานครึ่งหนึ่งของเขาจะหมดไปบนตัวเจ้า เส้นทางที่เขาควรเดินก็จะเบี่ยงไป"

ฟู่จาวหนิงเข้าใจความหมายของเขา

เจ้าอารามอยากจะบอกว่าถ้าหากไม่มีนาง เซียวหลันยวนกับองค์หญิงใหญ่จะแต่งงานกันเพราะความจำเป็น เขาไม่มีความรู้สึกให้องค์หญิงใหญ่ และไม่ใส่ใจนาง จนสามารถเย็นชาไร้ความรู้สึกแล้วไปมุ่งมั่นทำงานต่ออย่างเต็มที่

แต่พออยู่กับนางแล้ว ก็จะพะวงแต่ความรักจนเสียการเสียงาน