บทที่ 2028

สิ่งที่เขาเห็น คือสองบทสรุปกับช่วงชีวิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ถ้าจาวหนิงเองก็เห็นสิ่งเหล่านั้นด้วย นางไม่โกรธสิจะแปลก

แต่ตอนที่นางยังไม่ออกว่าตนเองเห็นอะไรมาก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่กล้าจะยอมรับก่อน ถ้าเผื่อไม่เหมือนกับสิ่งที่นางเห็นล่ะ?

ฟู่จาวหนิงร้องเชอะ

"ก่อนจะบอกว่าข้าเห็นอะไรมา เรามาพูดเรื่องที่เจ้าอารามทำตัวเผด็จการหน่อยไม่ดีรึ?"

"อืม ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่าเจ้าอารามจะมีความสามารถเช่นนี้ด้วย"

เซียวหลันยวนนึกได้แล้วว่าตอนนั้นตนเองเดินไปหน้าแท่นหินอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เข้าไปในแดนชะตาอย่างไม่รู้ตัว ในใจรู้สึกไม่อยากเชื่อเช่นกัน

เดิมทีเขาค่อนข้างมั่นในใจพลังปณิธานของตนเองมาก ครั้งนี้ทำให้ความคิดเขาสั่นสะเทือน ทำเขาตื่นขึ้นจากความหยิ่งทะนงของตน

"เจ้าเองก็ไม่ทันรู้ตัวด้วยรึ?" เขาถามฟู่จาวหนิง

"ท่านอาจจะเชื่อใจเจ้าอาราม ดังนั้นภายใต้สภาพจิตใจที่เชื่อใจ จึงถูกควบคุมได้ง่ายกว่า แต่ข้าไม่เชื่อเขา ข้ายกความระแวดระวังขึ้นมาแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังติดกับ"

ฟู่จาวหนิงบอกเรื่องนี้กับเขา เพราะนางหวาดระแวงเจ้าอารามมากขึ้นแล้ว

ชายหนุ่มหน้าตาดีแบบนั้น ชายหนุ่มที่มีความสามารถลึกเกินหยั่งนั่น

"พวกเราจะใช้การไม่เปลี่ยนรับมือการเปลี่ยนแปลง ไม่ต้องสนใจว่าเขาจะพูดอะไรทำอะไร หนิงหนิง ต่อให้ตอนที่ข้าอายุยังน้อย ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่ข้างกายเขา ข้าก็ไม่ใช่เชื่อฟังเขาไปทุกเรื่อง"

เซียวหลันยวนเดินมาตรงหน้านาง กดเบาๆ ที่บ่านาง มองดวงตานาง

"เขามีพระคุณกับข้า ข้าเชื่อใจเขา แต่ก็ไม่ได้สูญเสียความระแวดระวังทั้งหมดจากเรื่องนี้"

ฟู่จาวหนิงถาม "เขาอายุเท่าไร?"

นางไม่รู้ว่าทำไมตนเองถึงยึดติดกับคำถามนี้นัก แต่ก็รู้สึกว่าถ้าไม่ถามให้ชัดเจนแล้วมันไม่สบายใจ

"อายุของเจ้าอารามไม่มีใครรู้ แต่ตอนนั้นที่ข้ามายอดเขาโยวชิง เขาดูเหมือนอายุยี่สิบต้นๆ"

"แค่ยี่สิบต้นๆ หรือ? เช่นนั้นก็บอกได้ว่า เขาตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงสี่สิบดี?"

เซียวหลันยวนส่ายหัว "มันก็ไม่แน่ เพราะต่อมามีร่องรอยต่างๆ แสดงให้เห็นว่า ก่อนหน้าที่ข้าจะมาถึงยอดเขาโยวชิง เขาผ่านประสบการณ์มาไม่น้อยเลย อารามโยวชิงนี้เขาก็ทั้งซ่อมทั้งแก้ รวมกันกว่าห้าปีแล้ว ก่อนเขาจะมาถึงยอดเขาโยวชิงก็ท่องเที่ยวไปทั่วสารทิศ ย่ำมาสุดใต้หล้า นั่นก็น่าจะห้าหกปีแล้วเช่นกัน"

ไม่น่าเป็นไปได้ที่ตอนอายุสิบกว่าขวบก็เดินทางไปทั่วสารทิศตามลำพังได้แล้วกระมัง?