บทที่ 2041

นิ้วของเจ้าอารามเคาะเบาๆ บนโต๊ะ มืออีกข้างก็ลูบเบาๆ วาดผ่านบนเตาถ่านข้างๆ พริบตาที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองไม่เห็น ก็มีผงฝุ่นลอดจากระหว่างนิ้วของเขาปลิวเข้าไปในไฟของเตา แล้วเผาไหม้เป็นกลิ่นหอมจางๆ ออกมาอย่างรวดเร็ว

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่ทันได้รู้สึกเลย

นางกำลังมองเจ้าอารามอย่างตกตะลึง

"เจ้าอารามกำลังล้อข้าเล่นใช่ไหม? ข้าจำได้ชัดเจนแท้ๆ แล้วจะเป็นภวังค์ได้อย่างไรกัน?"

ชายคนนั้นที่นางกอด ความรู้สึกที่ริมฝีปากชุ่มชื้นอ่อนนุ่มตอนที่จูบ ใจที่เต้นระรัว มันแจ่มชัดอย่างมาก แล้วจะเป็นภวังค์ได้อย่างไรกัน?

"องค์หญิงใหญ่ เจ้ามองข้านะ"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองดวงตาเขา

ข้างหูยังได้ยินจังหวะเคาะโต๊ะเบาๆ ของเขา

มองดวงตาที่ดูเหมือนมีความเมตตาต่อสรรพชีวิตของเจ้าอาราม นางก็ตะลึงงันไป

"ไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น เป็นแค่ภวังค์ อีกไม่นานเจ้าก็จะลืมเรื่องทั้งหมด ถ้ามีคนพูดเรื่องนี้อีก เจ้าก็แค่บอกว่าตนเองพูดเล่นไปก็พอ ไม่มีเรื่องอะไรทั้งนั้น"

เสียงของเจ้าอารามค่อยๆ ไหลเข้ามาในหู แฝงไว้ด้วยการปลอบโยนที่แข็งแกร่ง

สายตาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเริ่มเลือนรางไปบ้าง

"เป็นแค่ภวังค์หรือ?"

"ใช่แล้ว"

"ไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว"

หลังจากบทสนทนาไม่กี่คำนี้ สีหน้าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ผ่อนคลายลงมาอย่างชัดเจน นางนั่งลงไปอีกครั้ง รู้สึกเหมือนง่วงนอน

"ง่วงแล้วหรือ?"

"เจ้าอาราม จู่ๆ ข้าก็ง่วงมาก"

"เช่นนั้นก็พักผ่อนเถอะ"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่รุ้พูดอะไรออกมาอีก เสียงแผ่วเบามาก เอนพิงไปด้านข้างหลับไปแล้ว

เจ้าอารามมองนาง ส่วนตนเองก็ชงชาอีก ดื่มไปอีกถ้วย

"ถือว่าข้าติดค้างเจ้าแล้วกัน คุ้มครองสินะ? ข้าจะให้เจ้าเอง"

ทางนี้ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหลับลึกมาก แต่ในหอเทาอวิ๋น เซียวหลันยวนกำลังนั่งกุมหน้าผากอยู่ข้างโต๊ะ รอฟู่จาวหนิงกลับมา

ตอนแรกเขารู้สึกว่าฟู่จาวหนิงเชื่อองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจริงๆ เข้าใจเขาผิด

แต่หลังจากนั่งลงมา ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็พุ่งมาตรงหน้าเขา สองมือกดลงบนบ่าเขา มองเขาตาเป็นประกาย ถามเขาขึ้นมาคำหนึ่ง "คนที่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจูบ คงไม่ใช่เจ้าอารามหรอกกระมัง?"

คำนี้ทำเอาเซียวหลันยวนตกใจจนตั้งตัวไม่ติดไปพักใหญ่

จากนั้นฟู่จาวหนิงก็บอกว่านางจะออกไปสืบหน่อย แล้วยังไม่ให้เขาตามมาด้วย

กำลังภายในของเจ้าอาราม น่าจะด้อยกว่าเขาเล็กน้อย แต่จาวหนิงถ้าจะไปสืบเจ้าอารามจริง ต้องถูกพบตัวแน่นอน

แต่เพราะคำพูดจาไร้สาระขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก่อนหน้านี้ เขาเองก็กังวลว่าฟู่จาวหนิงจะโกรธขึ้นจริง ตอนนี้จึงไม่กล้าคัดค้านอะไร ทำได้แค่ปล่อยนางออกไป