บทที่ 2048

ถัดจากนี้สำหรับพวกหลานหรงก็ถือเป็นการท้าทายที่มากกว่าแล้ว

จากที่ท่านอ๋องคาดการณื ตงฉิงจะต้องมีกลไกลและการเตรียมพร้อมรับมือกับภัยพิบัติแน่นอน น่าจะมีวิะีการที่ทำให้ตงฉิงได้กลับมาเห็นตะวันได้อีกครั้ง ที่ไม่ใช่การขุดทีละนิดๆ ของกำลังคน

พวกของหลานหรงต้องหาวิะีให้พบ บางทีอาจจะเป็นกลไก?

"ที่นี่ในเมื่อเป็นเมืองเก่าที่ตระกูลของราชครูตงฉิงอยู่ ก็น่าจะมีโอกาส นายท่านเคยพูดไว้ ตระกูลของราชครูตงฉิงมีพลังกำลังทรัพย์ที่ไม่อาจประเมินได้อยู่ เมืองชิงเย่เป็นรากฐานของพวกเขา ไม่มีทางปล่อยให้เมืองนี้ต้องล่มสลายไปแบบนี้แน่"

หลานหรงหยิบจดหมายที่เซียวหลันยวนเขียนไว้ออกมา ด้านบนยังวาดรูปของเครื่องพยากรณ์ไว้ บางทีคงต้องหาจุดที่สามารถใช้เครื่องพยากรณ์นี้

จดหมาย เพียงไม่นานก็ถูกส่งไปหาเซียวหลันยวนอย่างรวดเร็ว

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนกำลังสาละวนอยู่ในภูเขาช่วงเช้า และได้รับอะไรมาไม่น้อย

นางเจอโสมม่วงร้อยปีต้นหนึ่ง!

เดิมทีสิ่งนี้ก็ถือเป็นของที่สุดยอดมากแล้ว ผลลัพธ์คือยังพบวัตถุดิบยาที่ผู้อาวุโสจี้เคยบอกกับนางแต่พันธมิตรโอสถไม่เคยพบมาก่อนอีกหลายชนิดด้วย

วัตถุดิบยาพวกนั้น ว่ากันว่าในพันธมิตรโอสถมีแขกลึกลับที่สั่งจองเอาไว้ตั้งแต่สิบปีก่อนแล้ว

"คิดไม่ถึงว่ามาที่นี่แล้วจะมาเจอวัตถุดิบยาเหล่านี้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่น้อยอีกด้วย"

พวกเขายังให้ชิงอีส่งตะกร้าไม้ไผ่เข้ามา วัตถุดิบยาที่ขุดออกมาตอนนี้มีประมาณครึ่งตะกร้าไม้ไผ่แล้ว ไป๋หู่เป็นคนหิ้ว สองมือฟู่จาวหนิงเต็มไปด้วยดินโคลน เตรียมจะกลับไปล้าง

วัตถุดิบยาเหล่านี้นางลงมือขุดด้วยตนเอง กลัวจะถูกคนอื่นขุดจนเสียหาย

ดังนั้นตอนนี้เซียวหลันยวนจึงยังตัวสะอาดผุดผ่อง ทว่านาง กลับเหมือนออกมาทำงานอย่างเห็นได้ชัด

"อาจารย์เคยบอกข้า สิบปีก่อนมีคนจองวัตถุดิบยาเหล่านี้ไว้ ยิ่งไปกว่านั้นทุกปียังมาปรับปรุงให้ใหม่อยู่เสมอ หรือก็คือ ในช่วงสิบปีนี้เขาก็ยังหามันไม่พบ"

ฟู่จาวหนิงพูดพลางมองไปทางเซียวหลันยวน "คงจะไม่ใช่ท่านหรอกกระมัง?"