บทที่ 2058

บนพื้นมีสามจุดเปล่งแสงขึ้นรางๆ ปรากฏรูปร่างสามแบบคือ แปดเหลี่ยม ทรงกลม ทรงมุม

ฟู่จาวหนิงเดินเข้าไปสองก้าว จึงพบว่านั่นเป็นกระจกหลากสีเรียบลื่นสามชิ้นสลักฝังอยู่บนพื้น ใต้กระจกน่าจะเป็นหินหยกผิวเรียบ และระหว่างหยกกับกระจกมีของเหลวสีแดงเจือสีเงินไหลเอื่อยๆ อยู่

ยิ่งไปกว่านั้น เพียงไม่นาน ด้านบนยังมีแสงระยิบเหมือนดวงดาว ราวกับจำลองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดาวออกมา

เจ้าอารามเดินเข้าไปใกล้ กวักมือให้กับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น

"มานี่"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ค่อนข้างว่าง่าย เดินเข้าไปทันที

เจ้าอารามส่งลูกปัดหยกสีดำเม็ดหนึ่งให้นาง

"นั่งขัดสมาธิ กำลูกปัดเม็ดนี้ไว้ สัมผัสดูว่ามันนำเจ้าไปยังมิติดาราไหน แล้วจงชี้ออกมา"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ทำตามที่เขาบอก

นั่งลงขัดสมาธิบนพื้น สองมือกุมลูกปัดนั้น ตั้งสมาธิสัมผัส

ผ่านไปครู่หนึ่ง นางจึงหันหลังอย่างลังเลไปทางทรงมุมนั้น

"ทางนี้"

ฟู่จาวหนิงยืนมองอยู่ข้างๆ

จากที่นางเห็น เจ้าอารามเหมือนคนที่กำลังเล่นละครหลอกคนอย่างไรอย่างนั้น เรื่องแบบนี้จะทำนายดวงชะตาออกมาได้อย่างไร?

กำลูกปัดลูกหนึ่งไว้ ก็สามารถชักนำให้ตนเองเลือกกระจกหลากสีแผ่นไหนแบบนี้หรือ?

นั่นไม่ใช่อาศัยความชอบของตัวเองหรือไรกัน? อย่างตัวนาง นางชอบแปดเหลี่มอันนั้น ถ้าให้นางเลือก นางก็น่าจะเลือกแปดเหลี่ยมนั่นล่ะ

แต่ฟู่จาวหนิงก็ไม่ได้พูดออกมา

"เอาไข่มุกหมึกส่งให้ข้าเถอะ เจ้ายื่นมือขวากดไปบนกระจกทรงมุมนี้แล้วหลับตาลง มันจะบอกเจ้าเองว่าถัดจากนี้ควรจะเดินอย่างไร"

เจ้าอารามพูดประโยคที่ดูค่อนข้างเลื่อนลอยออกมา

เอามือกดลงไปก็จะรู้เส้นทางในอนาคตว่าต้องเดินอย่างไรงั้นหรือ?