บทที่ 2121

ถ้าเป็นคนอื่น การจะควบคุมลมฝ่ามือให้แม่นยำนั้นเป็นไปไม่ได้ ไหนจะช่วงความเป็นความตายแบบนี้?

แต่เซียวหลันยวนกลับทำได้

ลมฝ่ามือของเขากวาดออกไป ใช้ได้อย่างชำนาญ แล้วยังคำนวณมุมทิศทางได้แม่นยำด้วย ไป๋หู่ที่อยู่กลางอากาศถูกผลักจนร่างเบี่ยงหลบกระบี่ที่เฉือนเข้ามาได้พอดี

ขณะเดียวกัน เซียวหลันยวนทางนี้ก็หมุนตัว สลับเหยียบหลังเท้าตัวเอง ยืมแรงพุ่งขึ้นไปด้านบน กระบี่ในมือโบกสะบัด ปราณกระบี่ฟาดออกอย่างน่าสะพรึง

เคร้ง

เสียงหนึ่งดังขึ้น เขาเฉือนกระบี่สามเล่มฝ่ายตรงข้ามจนขาดไปพร้อมกัน

ตอนที่ร่างของเขาลอยลงมา เขาก็ข้ามตัวพวกเขาไป เท้าเหยียบไปบนหลังของหนึ่งในนั้น ร่างพุ่งทะยานไปทางไป๋หู่ ฟาดคนชุดดำคนหนึ่งลอยออกไปในพริบตา

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นไวมาก แต่ไม่กี่ชั่วพริบตาเท่านั้น

คนชุดดำพวกนั้นใจก็สั่นวาบกันหมด

พวกเขาได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนวิชายุทธ์สูงส่ง แต่พวกเขาก็เป็นนักฆ่าระดับสูงในลัทธิแล้วนะ หกคนลงมือพร้อมกัน กลับสู้เขาคนเดียวไม่ได้?

เซียวหลันยวนจับเสื้อของไป๋หู่ ดึงร่างเขาไปบนกิ่งไม้อีกครั้ง วางร่างเขาไว้บนกิ่งกิ่งหนึ่ง แล้วใช้เชือกมัดร่างกับลำต้นอย่างรวดเร็ซ ส่วนเขาก็พุ่งเข้าโจมตีคนชุดดำพวกนั้น

คนชุดดำลอยตัวขึ้นเหยียบลำต้นจะดีดตัวขึ้นอีกรอบ ส่วนเขาที่พุ่งลงมา มือก็สาดผงกำหนึ่งออกไป

"พวกเจ้ายังมีโอกาสขึ้นไปอีกหรือ?"

หลับไปซะ

"กลั้นหายใจ!" คนชุดดำพวกนั้นพอเห็นผงที่เขาสาดออกมา ก็รีบกลั้นหายใจกันทันที

แต่ว่า พริบตาต่อมา พวกเขาก็รู้สึกร่างกายชาดิก เคลื่อนไหวช้าลง มีคนที่หายใจไม่ออก ร่วงลงมากลางอากาศก็มี

เซียวหลันยวนถือกระบี่ซัดลงไป

กลั้นหายใจรึ? มีประโยชน์เสียที่ไหน?

นั่นมันผงพิษที่ฟู่จาวหนิงให้มานะ ไม่ได้ใช้เพื่อให้สูดเข้าไป แต่พอติดบนผิวหนังก็จะมีฤทธิ์ทำให้ชาอย่างรุนแรงต่างหาก!

คนพวกนั้นรู้สึกได้ทันที การเคลื่อนไหวที่เคยเบาคล่องแคล่วของพวกเขาทั้งหมดเชื่องช้าลง จนตอนที่เซียวหลันยวนลงถึงพื้น โบกกระบี่ใส่พวกเขา พวกเขาก็ยังป้องกันได้ลำบาก

คมกระบี่เย็นเยียบ หมอกเลือดสาดกระจาย