บทที่ 2133

เสิ่นเสวียนไม่รู้ว่าวิเคราะห์มาจากที่ไหน

ถึงอย่างไรเขายอมรับว่าในหลุมศพนั่น สิ่งที่ล้ำค่าสุดไม่ใช่เงินทอง

ดังนั้น ตอนที่คนอื่นๆ พุ่งเป้าไปที่เงินทอง พวกเขาก็สามารถรีบทำเวลาค้นหาของอย่างอื่นได้

"นายท่านยังวิธีการค้นหาสมบัติกับพวกเราอีกสองสามอย่างด้วย ให้พวกเราลองทดสอบดู น่าจะเป็นวิธีของพวกคนชั้นสูงที่ชอบสะสมสมบัติบางส่วน พวกเราทดลองใช้วิธีการพวกนั้นดูจนหมด แล้วก็เจอของจริงๆ!"

สายลับพูดถึงจุดนี้ ฟู่จาวหนิงก็เข้าใจขึ้นมา

"ก็คือของที่เจ้านำมานั่นหรือ?"

"ขอรับ แต่ตอนที่พวกเขาหาของเจอ เสียงของกลไกดังเกินไป ทำให้ล่อคนอื่นเข้ามาจนถูกพบเข้า ทุกคนให้ข้าเอาของหนีออกมาก่อน พวกเขาจะรั้งท้ายไว้ให้"

แต่คนเหล่านั้นก็ตายกันหมด มีแต่เขาที่หนีรอดออกมา

ดังนั้นถึงประโยคนี้ของเขาจะไม่พูดออกมา แต่ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนก็ยังเข้าใจ พอเห็นสภาพสีหน้าเจ็บปวดของเขาก็รู้แล้ว

"แล้วเจ้าทำไมถึงมาแคว้นเจาล่ะ? พอได้ของไม่ใช่ต้องรีบกลับไปหาลุงเล็กหรือ?"

เสิ่นเสวียนอยู่ที่ต้าชื่อ เขาจะหนีมาแคว้นเจาทำไมกัน?

"เดิมทีข้าจะกลับต้าชื่ออยู่ แต่ถูกหลายขั้วอำนาจไล่ตามมา ต้าชื่อทางนั้นจึงไปไม่ได้ พออ้อมเส้นทางก็มาถึงแคว้นเจาแล้ว ข้าส่งจดหมายให้นายท่าน นายท่านก็บอกว่า ในเมื่อมาถึงแคว้นเจา ก็ตรงไปหาอ๋องเจวี้ยนเลย"

เซียวหลันยวนเลิกคิ้ว

มาหาเขาหรือ?

เขายังคิดว่าให้มาหาฟู่จาวหนิงเสียอีก

"นายท่านบอกว่าให้มาหาอ๋องเจวี้ยนก่อน วิชายุทธ์อ๋องเจวี้ยนสูงส่งสามารถทำลายพวกทหารที่ไล่สังหารได้ รอให้ข้าปลอดภัยค่อยไปพบคุณหนู จะได้ไม่ทำให้คุณหนูเดือดร้อน" สายลับพูดอย่างตรงไปตรงมา

นี่คือความหมมายของเสิ่นเสวียน

เซียวหลันยวนพอได้ยินก็เข้าใจแล้ว

เสิ่นเสวียนรักและจะปกป้องฟู่จาวหนิง รู้สึกว่าเรื่องที่มีอันตรายให้มาหาเขาก่อน หลังจากเขาจัดการแล้ว ค่อยเอาของไปให้ฟู่จาวหนิง

หรือก็คือ อันตรายให้เขารับไป ส่วนของให้ฟู่จาวหนิงรับ

จัดวางให้เขาอย่างดิบดี

ฟู่จาวหนิงเองก็เข้าใจความหมายเขา นางลูบๆ จมูก

"เดิมทีข้าซ่อนเอาไว้อย่างดี จนกระทั่งคนของเจ้าแท่นบูชาซือมิ่งอะไรนั่นของลัทธิเทพทำลายล้างลงมือ"

สายลับเล่าเรื่องออกมาอย่างชัดเจน

อันที่จริงเขาเองก็โชคดีอยู่ ตนเองมาเจอกับฟู่จาวหนิงกลางทางพอดี ไม่เช่นนั้นของคงจะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว และตนเองก็คงจะไปยมโลกแล้วด้วย