บทที่ 2140

อันเหนียนถอนหายใจเบา

"เรื่องที่เมืองเจ้อ องค์จักรพรรดิเกิดความไม่พอใจต่อข้า ช่วงนี้พอข้าพูดอะไรมากหน่อย เขาก็รู้สึกขัดหูไปหมด"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็น "ใต้เท้าอันพูดมากหรือ?"

สองชายกลางคนตรงนั้นก็นั่งกันไม่ค่อยติดแล้ว

นี่จะพูดไม่ดีกับองค์จักรพรรดิกันแล้ว เหมือนพวกเขาไม่ควรฟังหรือเปล่านะ

"ท่านอ๋องพระชายา คุณชายฟู่ เช่นนั้นพวกเราขอตัวก่อนดีกว่า"

พวกเขาลุกขึ้นยืน แต่กลับเห็นสายตาของอ๋องเจวี้ยนกวาดมาทางพวกเขา ร่างกายก็แข็งทื่อไปทันที

อ๋องเจวี้ยนคงจะไม่ได้ จำเรื่องที่พวกเขาเคยทำให้อดีตได้หรอกนะ?

"จู้ฉงอัน ว่านจ้ง"

เซียวหลันยวนเรียกชื่อพวกเขาออกมา ทำเอาพวกเขาหนังหน้ากระตุกกันเลย

สองคนนี้ คนหนึ่งเป็นป๋อ อีกคนหนึ่งอยู่กรมขุนนาง สองคนนี้ยังคิดว่าอ๋องเจวี้ยนกลับเมืองหลวงมาสามปีนี้ไม่ค่อยได้ออกมาเดินในเมืองหลวงสักเท่าไร น่าจะลืมพวกเขาไปแล้ว ถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่ใช่คนใหญ่โต คิดไม่ถึงเลย ว่าอ๋องเจวี้ยนกระทั่งชื่อพวกเขาก็ยังจดจำได้อย่างชัดเจน

ป๋อจู้ลนลานขึ้นมา รีบเข้ามายอมรับผิดก่อนทันที

"ท่านอ๋อง ตอนนั้นข้า ตอนนั้นข้าแค่พูดไปสองสามคำว่าท่านกับท่านหญิงอวิ๋นเหยาเหมาะสมกันอย่างกิ่งทองใบหยก เป็นคู่ฟ้าประทานเท่านั้น..."

"อื๋อ?" เซียวหลันยวนหน้าเย็นชาลงมา ยังมองไปทางฟู่จาวหนิงด้วยสัญชาตญาณด้วย

ตอนนี้พูดเรื่องนี้ คือคิดจะให้เขาถูกหนิงหนิงด่าหรือไรกัน?

ฟู่จาวหนิงพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ไม่ใช่ว่านางตั้งใจจะเรียกสองคนนี้ไว้เสียหน่อย แต่ว่า นางเองก็คิดไม่ถึงว่าป๋อจู้จะพูดประโยคนี้ออกมาด้วยซ้ำ

ป๋อจู้เหงื่อแตกออกมาแล้ว

"ไม่ใช่สิ นางไม่ใช่ท่านหญิงแล้ว ไม่ไม่ ที่ข้าจะบอกคือ ตอนนั้นตระกูลซ่งจ่ายหนัก หาคนมาสร้างขั้วอำนาจ จะให้ทุกคนอวยว่าท่านอ๋องกับซ่งอวิ๋นเหยาเป็นคู่ที่เหมาะสม ข้า..."

"เจ้าหุบปากเลย" เซียวหลันยวนหน้าขรึมไปแล้ว "ข้าจะบอกเจ้าว่า ให้ลูกชายของเจ้าเลิกมาสืบเรื่ององครักษ์เงามังกรเสียที เขามาเป็นองครักษ์เงามังกรไม่ได้"

"อ๋า?" ป๋อจู้งงงัน จากนั้นความโมโหก็แล่นขึ้นไปบนหัว

ไอ้ลูกทรพีนั่น! คิดสืบเรื่ององครักษ์เงามังกรเรอะ? นี่เขาอยากจะเข้าร่วมองครักษ์เงามังกรเนี่ยนะ? ฝีมือห่วยๆ แค่นั้นของเขาน่ะ คิดจะไปตายเปล่าหรือไรกัน ถุยๆๆ

เขาตั้งตัวกลับมา และตกใจขึ้นมาอีกครั้ง

ไอ้ลูกทรพีของเขามาสืบเรื่ององครักษ์เงามังกร ก็ยังหลบหูตาของอ๋องเจวี้ยนรไม่พ้นหรือ? หรือว่าเรื่องในเมืองหลวง ล้วนอยู่ในสายตาของอ๋องเจวี้ยนทั้งหมด?

ป๋อจู้รีบปรับสีหน้า "ข้าจะกลับไปสั่งสอนเจ้าลูกทรพีคนนี้"

เขารีบออกไป

ใต้เท้าว่านอีกคนก็สีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว พอเห็นป๋อจู้หนีไปแบบไม่รักษาน้ำใจ เขาก็รีบพูดขึ้นว่า "อ๋อง อ๋องเจวี้ยน ข้า ข้าน้อยตอนนั้นแค่บอกองค์จักรพรรดิไปว่า ท่านกับพระชายาไม่เหมาะสมกันเท่านั้น...."

เขาพูดต่อไม่ไหวแล้ว

ถึงอย่างไรตอนนี้ก็มาเพื่อเอาใจฟู่จิ้นเชิน ยังจะมาพูดเรื่องเหมาะไม่เหมาะสมกันทำไม

แต่แบบนั้นจะนับว่าเขารู้ผิดแล้วปรับปรุงตัวได้ไหมนะ?

ตอนนั้นที่อ๋องเจวี้ยนแต่งงาน ตัวตนฟู่จาวหนิงมีฐานะไม่เหมาะสมจริงๆ ใครจะคิดว่าต่อมานางจะกลายมาเป็นหมอเทวดาได้

นับตั้งแต่ฟู่จาวหนิงเข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ นางก็คู่ควรกับอ๋องเจวี้ยนแล้ว