บทที่ 2143

อันเหนียนถ้าต้องไปตั้งโจว คนอื่นยังไม่เท่าไร หลักๆ คือองค์หญิงหนานฉือคิดจะไปด้วยกันกับเขา

แต่ร่างกายขององค์หญิงหนานฉือก็ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง เหมือนใกล้จะคลอดแล้วกระมัง?

ตอนนี้การเดินทางไกลนับพันลี้มันไหวเสียที่ไหนกัน?

ฟู่จาวหนิงพอบอกว่าจะไปดูนาง เสี่ยวเถาก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา "องค์หญิงเหมือนจะคลอดแล้วเจ้าค่ะ!"

พอคำนี้ออกมา ทุกคนก็ตกตะลึงไป

อันเหนียนรีบวิ่งออกไปข้างนอกทันที แต่ข้างกายก็มีลมวูบผ่าน ฟู่จาวหนิงเร็วยิ่งกว่าเขาเสียอีก

ฟู่จิ้นเชินกับเซียวหลันยวนสบตากัน และก็ตามออกไปด้วย

ตอนนี้ไม่สนแล้วว่าจะเข้าไปเรือนหลังได้หรือไม่

องค์หญิงหนานฉือเดิมทีกำลังคุยกับเสิ่นเชี่ยวและเซี่ยซื่ออยู่ อันชิงกับหลินอันห่าวก็กำลังคุยเล่นอยู่ข้างๆ แต่ว่า ด้านนอกไม่รู้ว่าใครจู่ๆ ก็จุดประทัดขึ้นด้านนอกกำแพงเรือน เสียงปังๆ ดังเป็นทอดๆ ตอนนั้นองค์หญิงหนานฉือกำลังเตรียมจะลุกขึ้น ก็ถูกทำให้ตกใจจนต้องรีบนั่งลงด้วยสัญชาตญาณ

แต่เพราะรีบนั่งเกินไป ออกแรงมากไปหน่อย น้ำคร่ำก็แตกมาทันที

นางรู้สึกมีน้ำไหลลงมาที่ขาอย่างรวดเร็ว หน้าซีดไปทันที คว้ามือเสิ่นเชี่ยวเอาไว้

เสิ่นเชี่ยวกับเซี่ยซื่อพอเห็นสภาพนางแบบนี้ก็มีสีหน้าลนลานขึ้นมา เดิมทีองค์หญิงหนานฉือยังมีอายุครรภ์น้อยอยู่ ยังไม่ถึงกำหนดคลอด!

เสิ่นเชี่ยวรู้ว่าอ๋องเจวี้ยนกับจาวหนิงมาแล้ว เดิมทีคิดว่าจาวหนิงพอคุยธุระที่เรือนหน้าเสร็จก็จะมาที่เรือนหลัง นางจึงไม่ได้ไปเร่ง แต่ตอนนี้กล้าคิดมากเสียที่ไหน จึงรีบให้เสี่ยวเถาไปตามฟู่จาวหนิงมา

"องค์หญิง ใจเย็นๆ นะ ผ่อนคลาย ผ่อนคลายไว้ จาวหนิงกำลังเข้ามาแล้ว"

เสิ่นเชี่ยวแม้ในใจจะไม่อยากให้ลูกสาวตนเองที่ยังไม่เคยมีเด็กเข้ามายุ่งเรื่องนี้ กลัวว่าจะทำให้นางตกใจ แล้วฝังใจขึ้นมา แต่ช่วงนี้นางเองก็เข้ากับองค์หญิงหนานฉือได้ดี และชอบองค์หญิงหนานฉือมาก ตอนนี้จึงกังวลว่านางจะเกิดเรื่องมากกว่า

ดังนั้นจึงทำได้แค่ให้เสี่ยวเถารีบไปเรียกจาวหนิง

"ข้า ข้าเจ็บท้อง"

องค์หญิงหนานฉือเดิมทีก็เป็นคนที่มีความกล้าคนหนึ่ง แต่ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นแม่ครั้งแรก ความรักและหวงแหนลูกในอ้อมอก ทำให้นางตอนนี้เปราะบางกว่าปกติเล็กน้อย

"เร็ว ประคององค์หญิงมานอนตรงนี้"

เซี่ยซื่อเรียกอันห่าวมาด้วยกัน เอาแคร่นิ่มตัวหนึ่งย้ายออกมา ปลดม่านหน้าต่างลง