บทที่ 2233

พระสนมอวี้เฟยไม่อยากจะเชื่อต่อความจริงนี้

นางไม่เชือ่ว่าตนเองจะคลอดเด็กหญิงออกมา

ทั้งที่นางจับชีพจรให้ตนเองนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่านางจะจับอย่างไร ก็รู้สึกว่านี่ควรจะเป็นเด็กผู้ชาย

นางเองก็เคยจับชีพจรพระสนมหวนเฟยแล้ว รู้สึกว่าชีพจรของนางคล้ายกับของพระสนมหวนเฟยมาก แต่เพราอะไรกัน เพระาอะไรพระสนมหวนเฟยถึงคลอดเด็กชาย แต่นางกลับคลอดเด็กหญิงออกมา?

นางกับพระสนมหวนเฟยช่วงนี้ก็ไม่รู้ว่าระมัดระวังกันขนาดไหนเพื่อท้องของพวกนางเอง พยายามบำรุงปกป้องตนเองกับท้องอย่างเต็มที่ ของที่กินทุกวันก็ยัง่ต้องตรวจสอบก่อน ไม่ยอมให้มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย

แต่ว่า พระสนมหวนเฟยก็เกิดเรื่องขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น เด็กที่คลอดก่อนนั่นกลับร่างกายอ่อนแอ แค่เห็นก็รู้ว่าอาจเลี้ยงไม่รอด!

ถ้าเด็กคนนั้นแข็งแรง เช่นนั้นางยังรับมาเลี้ยงมาเลี้ยงดูในสายตานางได้ ถึงอย่างไรนางกับพระสนมหวนเฟยก็เป็นคนแคว้นหมิ่นเหมือนกัน ความสัมพันธ์จึงย่อมสนิทกว่าคนอื่นๆ ในวังหลังอยู่

แล้วถ้าแค่พระสนมหวนเฟยตายไป นางก็จะเป็นเสด็จแม่ของเด็กคนนั้น

แต่เขาอ่อนแอมาก อ่อนแอแบบนั้น ดูแล้วเลี้ยงไม่น่ารอดเลย นางเองก็ไม่กล้ารับเข้ามา ถ้าเผื่อตายลงในมือนาง นางจะยิ่งลำบากไปอีก

ส่วนตัวนางเองก็...

"ข้าไม่เชื่อ ทำไมข้าถึงคลอดเป็นเด็กผู้หญิง? ข้าจับชีพจรชัดเจนแล้ว ว่าในท้องข้าคือองค์ชาย เป็นลูกชาย!"

พระสนมอวี้เฟยแทบจะคลั่งอยู่ในวังแล้ว นางหยิบของข้างตัวขว้างทิ้งกระจัดกระจาย กรีดร้องเสียงดังลั่น สงสัยคนทั้งหมด

"มีคนคิดร้ายกับข้าใช่ไหม? พวกเจ้าเอาเด็กหญิงมาสลับตัวลูกชายข้าไปใช่ไหม? ต้องเป็นแบบนั้นแน่ พวกเจ้าคืนลูกชายข้ามานะ! นั่นเป็นเป็นเด็กที่ข้าเสี่ยงชีวิตคลอดมาเพื่อฝ่าบาท! เขาจะเป็นองค์ชายที่ฉลาดที่สุด! ข้าบำรุงเขาอยู่ตั้งนาน ทุกวันข้ายังอ่านกฏทหาร อ่านกลยุทธ์ให้เขาฟังในท้องด้วย เขาจะต้องฉลาดมากแน่!"

"เขาอยู่ที่ไหน? ลูกชายข้าอยู่ที่ไหน? ใครแย่งเขาไปกัน? รีบคืนเขามาให้ข้า! พวกเจ้าคิดจะทำร้ายพวกเราแม่ลูก!"