บทที่ 2269

งานเลี้ยงร้อยไม้ผลนี้ ยังมีระบำถวายสุราด้วย

ระบำนี้ไม่ใช่ระบำยั่วยวน แต่เป็นระบำที่กระตุ้นความสนุกสนาน ชายหนุ่มแปดคน หญิงสาวแปดคน สวมเสื้อผ้าพริ้วไหว ในมือมีไหสุราเล็กๆ ก้าวเท้าเต้นรำสนุกสนานตามจังหวะกลอง

บรรยาการคึกคักขึ้นมาทันที

ทุกคนสรวลเสเฮฮา ดื่มสุราผลไม้น้ำผลไม้และคุยกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน

พระจันทร์ลอยขึ้นสูง ส่องแสงสีเงินสุกใสลงมา

กลิ่นหอมผลไม้ กลิ่นสุราคลุ้งไปทั่ว กลิ่นที่ชวนให้มัวเมา

ในบรรยากาศเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงไม่มีกะจิตกะใจที่จะคิดว่าจะเริ่มชิมจากอย่างไหนก่อนแล้ว แต่กลับกินอาหารที่ทำจากผลไม้ลงไปไม่น้อยอย่างไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว และชิมสุราผลไม้ไปอีกหลายชนิด

เหล่าหญิงสาวที่เต้นระบำก็หิ้วไหสุรามาอยู่หน้าโต๊ะพวกเขา รินสุราลงไปในแก้วพวกเขา ยิ้มเจิดจ้าให้กับพวกเขา

"เชิญดื่มสุราผลไม้ที่เปี่ยมด้วยความไมตรีแก้วนี้ด้วย"

ฟู่จาวหนิงเหลือบมองผาดหนึ่ง ก็พบว่าสีสันสุราในแก้วพวกเขาล้วนแตกต่างกัน มีทั้งสีแดงอ่อน สีส้ม และยังมีสีเขียวสว่างด้วย

พอยกขึ้นดม กลิ่นหอมผลไม้ก็เข้มข้นมาก

"สุราผลไม้ในระบำถวายสุรานี้ ก็เป็นสุรายอดเยี่ยมที่คัดเลือกออกมาในปีที่แล้ว พี่หญิงฟู่ลองชิมดู" ถังอู๋เยว่บอกกับฟู่จาวหนิงที่อยู่ข้างๆ

เขาเองก็น้ำลายสอแล้ว แต่สุขภาพของเขายังไม่ดี เขายังดื่มไม่ได้

เห็นฟู่จาวหนิงดื่มผ่านม้านบางของหมวกคลุมหน้า เขาเองก็รู้สึกดีเหมือนกัน

เซียวหลันยวนยกสุราในมือมาตรงหน้านาง ฟู่จาวหนิงก็เข้าใจ ยกขึ้นมาดมดู

สุราก่อนหน้านี้ที่ส่งมายังพอไหว ตอนนี้ไหสุราในมือแม่นางที่เต้นระบำอยู่เหล่านี้ พวกเขายังต้องระวังหน่อย

เขาชิงถงมีคนตั้งมากมาย พวกเขาเองก็ต้องคอยระวังพวกคิดไม่ซื่อด้วย

แต่ว่า สองสามีภรรยาก็ไม่ได้พูดความคิดเล็กน้อยนี้ออกมา