บทที่ 2276

ถูกเขาถามแบบนี้ คำพูดที่เหลือของถังเซิงก็พูดออกมาไม่ได้แล้ว

นางมองไปทางน้องสาว พบว่านางมีสีหน้าโกรธแค้น หน้าแดงก่ำ สองมือกำหมัด ราวกับถูกคำพูดของคุณชายน้อยทำให้โมโห

ถังเซิงตกตะลึงขึ้นในใจทันที

เรื่องนี้ถ้าเอาจริงๆ ก็เป็นน้องสาวที่ทำผิดก่อนนะ เรื่องที่นางเข้าไปข้างกายอ๋องเจวี้ยนเมื่อครู่นี้ คิดว่าคุณชายน้อยมองไม่ออกรึไงกัน?

น้องสาวควรจะรู้สึกผิดถึงจะถูก ตอนนี้กลับกล้ามาโกรธเสียอย่างนั้น

นางเข้าใจขึ้นมาในพริบตา

คุณชายน้อยเองก็บอกกับนางอ้อมๆ ว่าถังชิ่นไม่คู่ควร

ตอนนี้คำพูดก่อนหน้าที่คุณชายน้อยพูดว่าเป็นเพียงคำล้อเล่นของเหล่าผู้อาวุโส ถือเป็นการไว้หน้าถังชิ่นแล้ว

ถ้าคุณชายน้อยพูดออกมาตรงๆ ล่ะก็ หลังจากนี้ถังชิ่นคงไม่มีหน้าพบผู้คนอีกแล้ว

"ใช่ ในเมื่อคุณชายน้อยพูดเช่นนี้ เช่นนั้นเรื่องล้อเล่นก่อนหน้านี้พวกเราก็จะลืมมันซะ" ถังเซิงปรับท่าทีทันที โค้งคำนับให้ถังอู๋เยว่ "ข้าขอให้สุขภาพของคุณชายน้อยดีวันดีคืน และหลังจากนี้ได้มีวาสนาพบกับคู่ครอง"

"อืม ขอบคุณมาก" ถังอู๋เยว่รู้สึกว่าถังเซิงเข้าใจสถานการณ์ได้ดี

แต่ถังชิ่นกลับพังทลายลงทันที

"ท่านพี่ นี่มันงานแต่งงานของข้า! จะว่าไป ท่านพ่อท่านแม่ก็ยังไม่พูดอะไรเสียหน่อย แล้วตอนไหนกันที่ท่านมาตัดสินใจแทนข้าได้?"

ถังชิ่นผลักถังเซิงออกไป

มีสิทธิ์อะไรมาช่วยรับแทนนาง?

คุณชายน้อยป่วยหนักขนาดนี้ ตอนนี้เป็นเหมือนกับคนแก่คนหนึ่ง ทำไมยังมีคุณสมบัติมารังเกียจนาง บอกว่าการหมั้นหมายเป็นแค่คำล้อเล่น

ตอนนี้ พวกเขาไม่ต้องต้องมาให้ความสำคัญกับงานแต่งงานของเขาหรอกหรือ? ควรจะมาถามนางสิว่ายอมแต่งงานด้วยหรือไม่