บทที่ 228

เสี่ยวเถาหลังจากฟังคำพูดพวกเขาก็ตึงเครียดจนไม่ไหวแล้ว

"ท่านอ๋องทำไมจึงทำเช่นนี้?"

นางกังวลมาก ท่านอ๋องถ้าไปอยู่กับคุณหนูคนอื่น แล้วคุณหนูของบ้านนางจะทำอย่างไรกัน?

พวกเขาเพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่นานเอง

แม้ว่าท่านผู้เฒ่าจะอยากให้พวกเขาหย่ากัน แต่นางรู้สึกว่าอ๋องเจวี้ยนกับคุณหนูก็ดูเหมาะสมกันดี หลังจากนี้บางทีพวกเขาอาจจะพบว่าเรื่องในอดีตเป็นเรื่องเข้าใจผิด จากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ใช่ว่าอยู่ด้วยกันอย่างสงบได้แล้วหรือ?

จะว่าไป อ๋องเจวี้ยนก็น่าจะไม่เห็นด้วยกับการหย่าอีก ด้วยตัวตนฐานะของเขา ถ้าคุณหนูกับเขาไปกันไม่ได้จริงๆ จะต้องถูกอ๋องเจวี้ยนไล่ออกไปแน่นอน!

หญิงสาวที่ถูกสามีไล่ออกมา หลังจากนี้จะน่าเวทนามาก คุณหนูจะอยู่ต่อไปอย่างไรกันล่ะ!

เสี่ยวเถาแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว

ประตูมีเสียงเอี๊ยดเปิดขึ้น ฟู่จาวหนิงเดินออกมา มองที่นาง และมองที่ซุนกุ้ย

ซุนกุ้ยรีบเข้ามาขอโทษขอโพย

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนโปรดระงับความโกรธด้วย ข้าน้อยพลั้งปากไปแล้ว!"

เขาทำไมถึงได้หน้ามึนมาพูดเรื่องอ๋องเจวี้ยนกับคุณหนูที่นี่กันนะ จะต้องเป็นเพราะพระชายาดูแล้วแสนดีเกินไปแน่นๆ ทำให้เขารู้สึกว่าสามารถพูดเรื่อยเปื่อยได้

"คุณหนู"

เสี่ยวเถารีบเดินออกมาอยู่ข้างกายฟู่จาวหนิง ปากสั่นระริก ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมาดีไปครู่หนึ่ง

เฉินซานเองก็พูดไม่ออก

พวกเขาล้วนกังวลว่าฟู่จาวหนิงจะได้ยินเรื่องเมื่อครู่ นางจะถูกกระตุ้นเอาไหมนะ?

"ไม่ใช่กำลังพูดเรื่องที่อ๋อนเจวี้ยนกำลังอี๋อ๋ออยู่กับคุณหนูสาวสวยคนหนึ่งอยู่หรือ?"

ฟู๋จาวหนิงกลับพูดออกมาเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่

นางตอนนี้อยากรู้มาก ว่าเซียวหลันยวนทำไมจึงมายังเขาเมฆอรุณ!