บทที่ 231

แม่นางที่พูดกับฟางซือฉิงเมื่อครู่มองพิจารณาตัวฟู่จาวหนิง เผยสายตารังเกียจออกมา

"นี่คือฟู่จาวหนิงเพื่อนของข้าเอง"

รอยยิ้มบนใบหน้าฟางซือฉิงก็หม่นจางลงมาอย่างเห็นได้ชัด

"อ๋า?" แม่นางคนนั้นทำสีหน้าเกินจริงออกมา เสียงเองก็ยกสูง "ไม่ใช่กระมัง? คงไม่ใช่คุณหนูฟู่ที่วันวันเอาแต่ไล่ตามรัฐทายาทเซียวคนนั้นหรอกกระมัง?"

เพื่อนของนางหัวเราะร่าขึ้นมา

"น่าจะใช่อยู่ นอกจากคุณหนูฟู่คนนั้นแล้ว ยังจะมีใครหน้าด้านขนาดนี้อีกล่ะ วันวันไม่มองฐานะของตัวเอง แต่จะบีบให้รัฐทายาทาเซียวยอมรับการการตกลงหมั้นหมายที่ล้อเล่นเอาไว้ในอดีต"

"ก็จริง ตระกูลฟู่ข้าเองก็เคยได้ยิน เห็นว่าเป็นเหมือนไก่ที่ขนร่วงลงพื้นหมดแล้ว นี่คิดจะเชิดหน้าบินขึ้นเป็นพญาหงส์หรือ?"

คนพวกนี้พอเข้ามาก็หัวเราะเย้ยหยันฟู่จาวหนิงอย่างไม่เกรงใจ

เฉินซานกับเสี่ยวเถาเองก็หน้าเปลี่ยนสีไปแล้ว

ผู้เฒ่าซุนที่อยู่ข้างๆ ก็อยากจะเปิดปากพูด แต่ก็ตะลึงจนสอดปากเข้าไปไม่ได้

"คุณหนูคุณชายทุกท่าน นั่นน่ะ"

"เมื่อครู่ข้าได้ยินมาว่า รัฐทายาทเซียวไม่ได้รับปากว่าจะแต่งด้วยนี่นา?" หญิงสาวคนนั้นหัวเราะร่าขึ้นมาอีก พิจารณาตัวฟู่จาวหนิงบนล่าง "หรือว่าเจ้าถูกรัฐทายาทเซียวปฏิเสธมาแล้ว ก็เลยเสียอกเสียใจ เลยแจ้นมาที่นี่คิดจะเลือกสามีสักคนหรือ?"

"จ้าวหรู เจ้าอย่าให้มันมากนักนะ!" ฟางซือฉิงโมโหแม่นางคนนั้นขึ้นมาแล้ว

"ข้าทำเกินไป?"

ฟู่จาวหนิงยิ้มๆ ไม่ได้โกรธอะไร

"ข้ามาที่นี่ก็เพื่อมาหาสามีคนใหม่คนหนึ่งนั่นล่ะ แล้วคุณหนูจ้าวคนนั้นมาก่อนข้าสินะ? หาได้หรือยังล่ะ?"

"ใคร ใครมาที่นี่เพื่อหาสามีกัน?" จ้าวหรูอับอายขึ้นมาทันที มาพูดปาวๆ ว่าหาสามีที่นี่ ชื่อเสียงได้ป่นปี้กันพอดี!

"ไม่ใช่เจ้าพูดมาหรอกหรือ? ว่ามาที่นี่ต้องหาสามี"