บทที่ 2357

กำลังทหารตอนนี้ของเซียวหลันยวน การจะล้อมเมืองอั้นเอาไว้ยังดูไม่ค่อยจะเป็นไปได้

อันที่จริงเมืองอั้นก็ไม่ได้เล็กเลย

เพียงแต่ว่า หลังจากฟู่จิ้นเชินเดินไปหนึ่งรอบแล้วก็พบกับเรื่องๆ หนึ่ง ที่มีประโยชน์สำหรับพวกเขา

"ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังทหารมากนัก"

ฟู่จิ้นเชินบอกกับเซียวหลันยวน "น่าจะเพราะเมืองอั้นถูกผนึกทางออกเอาไว้นาน ไม่มีแรงคุกคามจากภายนอกเข้ามา ดังนั้นปลายปีมานี้ พวกเขาจึงมองข้ามการฝึกทหารไป พวกข้าราชการกับทหารในเมืองก็ล้วนหย่อนยานกันหมด"

"พวกเขายังมีการฝึกยุทธ์อยู่บ้าง แต่การฝึกยุทธ์อย่างมากก็นำมาใช้กับการทะเลาะกันในเมือง หรือเอาไปต้านพวกสัตว์ป่าที่จะบุกเข้ามาในเมือง ดังนั้นอันที่จริงพวกเขาก็ไม่ได้มีประสบการณ์ต้านทานศัตรูมากนัก และยิ่งไม่มีความเป็นระเบียบวินัยเท่าที่ควรอีกด้วย"

เซียวหลันยวนสรุปคำพูดของเขา "หรือก็คือ อันที่จริงเมืองอั้นเป็นแค่กระบะทรายที่กระจัดกระจายสินะ"

"ถูกต้อง" ฟู่จิ้นเชินพยักหน้า "เจ้าเมืองอวี๋เป็นเหมือนเศรษฐีที่ดินบ้านนอกที่ไร้ซึ่งวิสัยทัศน์กว้างไกล การจะจัดการเขาจึงไม่น่าใช่เรื่องยากเท่าไร"

"แต่เมืองอั้นก็ยังมีกลุ่มองครักษ์พิเศษอีกกลุ่มหนึ่ง ได้ยินว่าเป็นการรวมตัวกันของคนอื่นๆ ในเมือง คนที่เป็นหัวหน้าได้ยินว่าปู่ของเขาเป็นคนจากเมืองหลวง ตอนนั้นพาคนมายังเมืองอั้นเพื่อทำการค้าขาย แต่บังเอิญเกิดเรื่องขึ้นมา จึงปักหลักกันอยู่ที่นี่"

ฟู่จิ้นเชินเอ่ยต่อ "ตอนนี้ที่พวกเราสามารถร่วมมือได้ ก็คือองครักษ์กลุ่มนี้"

เซียวหลันยวนรู้สึกชื่นชมอย่างมากต่อฟู่จิ้นเชินที่หาข่าวสารได้มากขนาดนี้ในช่วงเวลาสั้นๆ

ถ้าไม่ใช่มีฝีมือได้ขนาดนี้ ก่อนหน้านี้จะสามารถพาเสิ่นเชี่ยวไปซ่อนตัวสิบกว่าปีได้อย่างไร ไม่เพียงแต่ไม่ถูกเขาจับได้ แต่ยังไม่ตกไปอยู่ในมือลัทธิเทพทำลายล้างด้วย

ถือว่ามีฝีมือจริงๆ

"คนผู้นี้ชื่ออะไร? เขาต้องการอะไรหรือ?"

ฟู่จิ้นเชินตอบ "สกุลเฉิง ชื่อว่าอวิ๋นเจี้ยน ครอบครัวพวกเขาค่อนข้างมีบารีมีในเมืองอั้นเหมือนกัน แต่ก็ฉลาดมาก หลายปีมานี้ก็ยังไม่ได้ปะทะกับเจ้าเมืองจริงๆ จังๆ เสียที มักจะเปลี่ยนเรื่องใหญ๋ให้กลายเป็นเรื่องเล็กอยู่ตลอด"

"จะเปลี่ยนเรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็กยังไง พอสะสมกันหลายปีเข้า ก็คงจะถึงขีดสุดแล้ว" เซียวหลันยวนก็เหมือนจะพอเข้าใจความคิดของเฉิงอวิ๋นเจี้ยนอยู่

เมืองอั้นไม่มีสายเลือดใหม่ไหลเวียนเข้ามาอีกแล้ว หรือไม่มีการเชื่อมโยงกับภายนอก ทำให้แต่ละขั้วอำนาจก็อยู่ในสภาพคงที่แล้ว

เจ้าเมืองอวี๋เองก็ใกล้จะทนพวกเขาไม่ไหวอีกแล้ว อีกไม่นานนัก พวกเขากับขั้วอำนาจของเจ้าเมือง ก็ต้องเข้าปะทะกันครั้งใหญ่แน่นอน