บทที่ 2429

คนที่ตายในเมืองหลวงก็มีอยู่ แต่ไม่ได้มากแบบที่พวกเซียวหลันยวนคาดการณ์ไว้

ร้อยกว่าคนที่พบมานั้น หลายปีมานี้ก็เดินกันจนทั่วเมืองหลวงแล้ว พอดีเลย สามารถนำสิ่งที่พวกเขารู้มาบอกกับพวกเซียวหลันยวนได้ ประหยัดเวลาและแรงของพวกเขาไปได้อีก

จากที่คนเหล่านี้บอก ตลอดหลายปีที่ผ่านมาพวกเขาสำรวจในเมืองหลวง พบว่าคนที่ตายอยู่ที่นี่ คือคนที่ไม่ได้อพยพออกไปหรือไม่ต้องการออกไปในตอนนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากภัยพิบัติมาถึงก็มีหิมะใหญ่ปกคลุม ไม่มีโรคระบาด พูดได้ว่า ทั่วทั้งเมืองหลวง "สะอาด" กว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก

แต่ว่า พวกเขาเองก็ค้นหาวังใต้ดินมาโดยตลอดเช่นกัน

น่าเสียดายที่พวกเขาหลายปีนี้กระทั่งวังจักรพรรดิก็ยังหาไม่เจอ ไม่ต้องพูดถึงวังใต้ดินเลย

"คนเหล่านั้นยังสงสัย ว่าทรัพย์สมบัติมากมายของตงฉิง รวมถึงพวกหนังสือแผนที่ ล้วนถูกขนเข้าไปในวังใต้ดินแล้ว"

"แต่ว่า ในวังใต้ดินอาจจะมีคนตายอยู่เป็นจำนวนมาก คนที่ไม่ยอมออกจากวังเหล่านั้น สุดท้ายก็ล้วนเข้าไปในวังใต้ดิน"

จงเจี้ยนมาบอกเรื่องเหล่านี้กับฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงเองก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

"หนิงหนิง ดังนั้นเปิดวังใต้ดินครั้งนี้ เจ้ายังไม่ต้องไปแล้วกัน" เซียวหลันยวนกลัวว่าพอเปิดวังใต้ดิน ด้านในจะมีพวกหมอกพิษอะไรอยู่

ถ้าหากมีคนตายมากมายจริง กลิ่นเองก็คงจะน่ากลัวมากแน่ๆ

"ได้ พวกท่านก็เตรียมตัวการป้องกันให้พร้อมล่ะ"

ฟู่จาวหนิงไม่ได้ดึงดันจะไปให้ได้

วันนี้ วังใต้ดินในที่สุดก็ค่อยๆ เปิดออกแล้ว

ประตูใหญ่ที่หนาและหนักมาก ค่อยๆ เปิดออก

สิ่งแรกที่เห็นคือทางเดินที่กว้างใหญ่จนน่าทึ่ง

เพดานโค้งที่โอ่อ่า ทางเดินกว้างขนาดรถม้าสามคันแล่นผ่านได้พร้อมกัน พื้นปูด้วยหยกขาว ให้ความรู้สึกโบราณและดูหรูหราอย่างเยือกเย็น

ความรู้สึกนี้ถาโถมเข้ามาในตอนที่เห็นแวบแรก

"รอหนึ่งเค่อแล้วค่อยเข้าไป" เซียวหลันยวนออกคำสั่ง

ทุกคนล้วนรอกันอยู่ด้านนอก

ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกจงเจี้ยนกับชิงอีจึงเข้าไปกันก่อน หลังจากทดสอบว่าไม่มีหมอกพิษใดๆ จึงส่งคำพูดออกมา