บทที่ 2443

คนของลัทธิเทพทำลายล้างต้องจ้องเอาชีวิตเซียวหลันยวนแน่นอน

ฟู่จาวหนิงรู้จุดนี้ ในใจเองก็ชิงชังมาก

ตั้งแต่เซียวหลันยวนยังเด็กก็ลอบทำร้ายมาตลอดไม่หยุดหย่อน ไม่ตายไม่เลิกรามาจนถึงปัจจุบัน

"เทพทำลายล้าง พูดเสียน่าฟัง สู้เรียกลัทธิเทพชั่วช้าไปเลยดีกว่า มีแต่ใช้วิธีสกปรก วางยาพิษ ใส่ร้ายคนอื่น ไม่เคยจะเห็นพวกเขาออกมาสู้อย่างเปิดเผยเลยสักครั้ง"

ฟู่จาวหนิงจับมือของเซียวหลันยวนไว้ จ้องมองเขา "ถ้าไม่กำจัดลัทธิเทพทำลายล้าง ข้าเองก็บำรุงครรภ์อย่างสบายใจไม่ได้"

"หนิงหนิง ยังมีข้าอยู่นะ..."

เซียวหลันยวนพอได้ยินคำของนางก็รู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว เขาอยากจะบอกนางว่าเขาไม่มีทางแพ้ให้กับลัทธิเทพทำลายล้างหรอก ให้นางสบายใจได้

แต่คำพูดของเขายังไม่ทันพูดจบ ฟู่จาวหนิงก็ตัดบทเขาแล้ว

"อายวน ท่านต้องเชื่อข้า ข้าเป็นหมอ และยังเป็นหมอที่วิชาแพทย์ดีมากด้วย ข้ารู้สุขภาพของข้าดี"

มืออีกข้างของฟู่จาวหนิงทาบลงไปบนท้องของตนเอง เอ่ยขึ้นเสียงแผ่วว่า "ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเองก็รู้สถานการณ์ของลูกดี พวกเขาสุขภาพแข็งแรงกันหมด พวกเขาจะต้องเป็นเด็กที่เก่งกาจมากแน่นอน ถึงอย่างไรพ่อของพวกเขาก็เก่งมาก"

สายตาของเซียวหลันยวนตกไปอยู่บนท้องที่นูนขึ้นมาของนาง

"ท่านไม่เชื่อหรือว่าข้าจะแบ่งน้ำหนักได้? ไม่ว่าจะทำอะไร ข้ารับรองว่าจะไม่ฝืน ข้าจะดูสถานการณ์ของตนเองกับลูกเป็นหลัก ดังนั้น ท่านวางใจมอบเรื่องนี้ให้ข้าได้เลย"

ฟู่จาวหนิงมองเขาอย่างตั้งใจแล้วพูดว่า "ไม่ใช่ว่าข้าอวดอ้างนะ แต่การรับมือกับกลุ่มสำนักที่เชี่ยวชาญพิษอย่างลัทธิเทพทำลายล้าง บทบาทของข้าไม่ได้ด้อยกว่าท่านเลย ท่านเองก็ต้องการข้าด้วยเช่นกัน"

"จุดนี้ข้าไม่เคยสงสัยมาก่อน"

เซียวหลันยวนถอนหายใจเบา

เขาจะไปสงสัยบทบาทของฟู่จาวหนิงได้อย่างไรกัน?

ที่นางพูดมายังน้อยไปด้วยซ้ำ การรับมือกับลัทธิเทพทำลายล้างที่ใช้พิษน่ะ บทบาทของฟู่จาวหนิงมีมากกว่าตัวเขามหาศาลทีเดียว

เซียวหลันยวนกระทั่งรู้สึกว่า ถ้าไม่ใช่ว่าตอนนี้นางตั้งท้องอยู่ ต่อให้ไม่มีวรยุทธ์ของเขา นางคนเดียวก็ยังคิดหาวิธีกำจัดลัทธิเทพทำลายล้างได้