บทที่ 2488

"พวกเจ้าเป็นใคร? จะทำอะไรน่ะ?"

สาวกลัทธิเทพทำลายล้างที่เฝ้าจวนว่าการพอเจอคนที่มารับตัวจางลี่เฉิง ก็ร้องเสียงดังขึ้นมา

"หยุดนะ!"

จงเจี้ยนพาคนเข้ามาชิงตัวจางลี่เฉิง เดิมทีจงใจให้อีกฝ่ายพบตัวอยู่แล้ว

กระทั่งว่า เขายังพาจางลี่เฉิงวิ่งวนวิ่งวนรอบจวนว่าการก่อน พอสร้างความวุ่นวายมากพอ จากนั้นจึงดึงตัวคนทะยานออกไปอย่างรวดเร็วด้วยวิชาตัวเบา

อีกฝ่ายพอเห็นสถานการณ์ ก็ร้องตะโกนขึ้นทันที ร้องเรียกคนอื่นให้ไล่ตามไป

พวกจงเจี้ยนดึงตัวจางลี่เฉิง วิ่งพล่านไปทั่วเมือง

พอผ่านหอระฆัง องครักษ์ที่เข้ายึดจุดสำคัญไว้ก็เป่าแตรสัญญาณขึ้นมา จากนั้นก็ร้องเรียกคนเสียงดัง

"มีคนชิงตัวจางลี่เฉิง! รีบไปขวางพวกเขาไว้!"

สาวกคนอื่นที่เฝ้าอยู่ในเมืองเดิมทีก็จะฟังคำสั่งของคนเหล่านี้ พอได้ยินเสียง สาวกที่ลาดตระเวนก็รีบตามจงเจี้ยนและคนอื่นไปทันที

"หลีกไป!"

พวกจงเจี้ยนหลังจากวนไปรอบหนึ่ง ก็พุ่งตรงไปทางประตูเมือง

เพราะจำนวนคนของพวกเขาก็ไม่น้อย วิชาตัวเบาก็ร้ายกาจ สาวกลัทธิเทพทำลายล้างพอเห็นก็เข้าใจกันขึ้นมา

"พวกเขาต้องเป็นคนของอ๋องเจวี้ยนแน่นอน!"

"ตามพวกเขาไป! จับเป็นพวกเขา พวกเราก็ได้คุณความดีครั้งใหญ่แล้ว!"

คนที่จงเจี้ยนส่งเข้ามาก่อนหน้านี้ ปะปนอยู่ในกลุ่ม คอยส่งเสียงยุยงเป็นครั้งคราว ล่อให้คนพวกนี้วิ่งตามไป

"คนของอ๋องเจวี้ยนในเมื่อกล้าลอบโจมตี จะปล่อยพวกเขาหนีไปไม่ได้!"

"เจ้าลัทธิให้ความสำคัญกับจางลี่เฉิง ห้ามปล่อยคนผู้นี้ไปเด็ดขาด ขวางพวกเขาไว้!"

ในเมืองอวิ๋นจิงไม่มีความวุ่นวายใหญ่แบบนี้มานานมากแล้ว ดังนั้นคนเกือบทั้งหมดจึงถูกกระตุ้นขึ้นมา

ส่วนเหล่าประชาชน เพราะพวกเขาเดิมทีถูกตัดขาดกับโลกมานาน ดังนั้นตอนที่เจอความวุ่นวายใหญ่โตแบบนี้จึงตกใจไม่น้อย และทยอยกันหลบเลี่ยงตามสัญชาตญาณ