บทที่ 2503

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างรู้สึกมาตลอด ว่าลัทธิเทพทำลายล้างถ้าจะพัฒนาต่อไป จะมีคนแค่นี้ไม่ได้

จะต้องไม่ปล่อยให้มีแต่พวกที่ก่ออาชญากรรม ทำสิ่งที่ตรงข้ามกับลัทธิมาร่วมกับพวกเขาอีก

แล้วก็ไม่ควรจะพึ่งพาแต่การใช้พิษกับการฆ่าฟันอย่างเดียวอีกต่อไป

พวกเขายังต้องดึงดูดคนดีๆ เข้ามาให้มากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องมีความสามารถที่ถูกทำนองคลองธรรมด้วย จึงจะสามารถปรับทิศทางหลักของลัทธิเทพทำลายล้างให้ดีและก้าวไปได้ไกลกว่าเดิม

ไม่แน่ว่าพอมีคนเหล่านั้นอยู่ ลัทธิเทพทำลายล้างของพวกเขาหลังจากนี้อาจฟอกตัวเองให้ขาวสะอาดขึ้น แล้วเป็นที่ยอมรับจากฝ่ายธรรมะก็ได้

"ฟู่จาวหนิงก็ไม่ต้องพูดแล้ว" เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเอ่ยขึ้น "ข้ารู้สึกสนใจในตัวนางอยู่ตลอด ยิ่งไปกว่านั้น หลายวันก่อนหน้านี้ยังได้ข่าวจากทางแคว้นหมิ่นมาด้วย"

เขาชะงักไปเล็กน้อยจึงพูดต่อว่า "แคว้นหมิ่นทางนั้น แสดงความจริงใจอย่างยิ่งออกมา คิดจะเชิญฟู่จาวหนิงไปที่แคว้นหมิ่น ขนาดที่ว่าเสนอตำแหน่งพระชายาองค์รัชทายาทให้กับนาง บอกว่าขอแค่นางอยากไป ต่อให้นางจะแต่งงานแล้วก็ตาม ถ้าหากหย่าขาดจากอ๋องเจวี้ยน ตำแหน่งชายาองค์รัชทายาทก็จะยกให้กับนาง"

คำพูดนี้ ทำให้พวกผู้คุมกฎถูตกตะลึงขึ้นมา

"ไม่หรอกกระมัง? เล่นใหญ่ขนาดนี้เชียว?"

"แน่นอน เจ้าคิดว่า ฟู่จาวหนิงเป็นได้แค่พระชายาอ๋องเจวี้ยนรึไงกัน?" สายตาเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเผยประกายลึกซึ้งออกมา "ไม่ใช่แค่ชายาองค์รัชทายาทแคว้นหมิ่นนะ พวกเขายังจะยกตำแหน่งผู้นำสำนักแพทย์หลวงให้นางด้วย ถ้าหากไม่อยากเป็นชายาองค์รัชทายาท แคว้นหมิ่นก็จะแต่งตั้งตำแหน่งขุนนางหญิงให้แก่นาง"

ทุกคนล้วนวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา

"แคว้นหมิ่นทุ่มทุนเสียจริง"

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างบอกอีกว่า "ไม่ใช่แค่แคว้นหมิ่น แต่สมาคมหมอใหญ่ก็คิดจะเชิญฟู่จาวหนิงไปด้วย ให้นางไปเป็นประธานฝ่ายขวาของสมาคมหมอใหญ่ สิทธิ์อำนาจเทียบเท่ากับประธานในตอนนี้ นั่งอยู่เทียบเคียงกันเลย ยิ่งไปกว่านั้น ยังจะมอบสวนสมุนไพรใหญ่ให้นางอีกแห่งด้วย แล้วก็ยังมีลูกหลานขุนนางมากมายที่คิดจะหาตัวฟู่จาวหนิง แล้วฝากตัวเป็นศิษย์กับนางอีกต่างหาก"

แคว้นหมิ่นไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป ได้ยินว่าหลังจากส่งทูตไปแคว้นเจา พอกลับไปก็รีบป่าวประกาศความร้ายกาจของฟู่จาวหนิงอย่างเต็มที่ ตอนนี้ทั่วทั้งแคว้นหมิ่นล้วนรู้จักหมอเทวดาฟู่กันหมด ยิ่งไปกว่านั้นยังอยากให้หมอเทวดาฟู่ไปที่แคว้นหมิ่นด้วย