บทที่ 2521

ตอนที่สาวกเหล่านั้นเข้าไปค้นหาในตำหนักบรรทมอย่างตึงเครียดและละเอียดถี่ถ้วน เซียวหลันยวนก็สังการคนทั้งหมดให้ออกจากตำหนักนี้

เหล่าองครักษ์ไม่ค่อยเข้าใจ

"ท่านอ๋อง พวกเราไม่เข้าไปหาเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง แล้วก็ไม่รีบไปที่วังจักรพรรดิ แต่จะรออยู่ที่นี่หรือ?"

ฟู่จาวเฟยกำกระบี่ในมือแน่น ดูตึงเครียดอยู่หน่อยๆ

ถึงแม้เขาจะบอกว่าเชื่อในความสามารถพี่สาว แต่จะบอกว่าไม่เป็นห่วงก็คงจะเป็นเรื่องโกหก

ปู่ของเขา พ่อแม่ พี่สาว แล้วยังมีหลานๆ ที่ยังไม่เกิดในท้องพี่สาว ล้วนอยู่กันที่วังจักรพรรดินะ

ถ้าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างไปที่วังจักรพรรดิจริง เช่นนั้นก็จะกลายเป็นพี่สาวที่ต้องพยุงท้องนำคนเข้าต่อต้านสิ

เขาเองก็เป็นห่วงมากเหมือนกัน

ถังอู๋เจวี้ยนเองก็ไม่ใช่ไม่กังวล

น้องชายเขาก็อยู่ที่เมืองหลวงจักรพรรดิ

พวกจงเจี้ยนกับสือลิ่วเองก็ไม่เป็นห่วงพระชายาเสียที่ไหน?

ในใจพวกเขา ตำแหน่งตัวตนของพระชายาเทียบเท่ากับท่านอ๋อง พวกเขาไม่เคยรู้สึกว่าอ๋องเจวี้ยนสำคัญกว่าพระชายา

แต่พวกเขาก็อยู่ที่นี่แล้ว ต่อให้รีบย้อนกลับไป ก็ต้องแน่ใจเสียก่อนว่าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างมุ่งหน้าไปทางเมืองหลวงจริง ไม่เช่นนั้นถ้าพวกเขาถอยกลับไปแบบนี้ แล้วอีกฝ่ายยังหลบซ่อนตัวอยู่ เช่นนั้นก็เท่ากลับปล่อยพยัคฆ์คืนสู่ป่า

"รอไปก่อน"

เซียวหลันยวนกลับไม่เร่งร้อน

พวกเขาล้วนถอยไปยังตำหนักสอง เฝ้ารอกันอย่างร้อนใจ

บนเขาจำนงเทพ บนเนินเขาสูงแห่งหนึ่ง มีชายสวมเสื้อคลุมดำปิดใบหน้ามิดชิด กำลังเฝ้ามองวังเทพทำลายล้างอยู่

"มีคนเข้าไปในตำหนักแล้ว จำนวนไม่น้อยเลย"

ผู้คุมกฎถูที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

เช่นนั้นก็ เปิดกลไกเถอะ" ชายชุดคลุมดำออกคำสั่งเสียงทุ้มต่ำ

ผู้คุมกฎถูส่งสัญญาณขึ้นมา

สาวกชุดดำสิบกว่าคนด้านหลังตำหนักเทพทำลายล้างก็เปิดกลไกขึ้นทันที

กลไกนี้หนักมาก จำเป็นต้องมีคนสิบคนออกแรงกดแล้วหมุนสามรอบจึงจะทำงาน

หลังจากเขาพวกเขาหมุนรอบที่สาม ก็รีบถอยออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกัน

เจ้าลัทธิเล่นใหญ่จริงๆ!

เพื่อจะสังหารอ๋องเจวี้ยน ถึงกับต้องลงแรงลงเงินจำนวนมาก จัดวางสิ่งนี้เอาไว้